Kaarsen Sigrid
De Deense kaarsen Sigrid zijn openbloeiende, handgemaakte kaarsen, en hebben daardoor unieke kleuren en structuur. Er worden ook kaarsen beschilderd voor huwelijken, dopen, of andere gelegenheden. Het kaarsenatelier kan bezocht worden na afspraak en dit volledig gratis. Verder worden er ook workshops gegeven. Wist je trouwens dat je er ook kan blijven overnachten in B&B Het Kaarsenhof? Voor meer informatie kan je terecht op hun website www.kaarsenhof.be.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Winkelcentrum

Kasteel Gruuthuse
Het kasteel Gruuthuse werd al in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. Het kasteel draagt de naam van zijn meest vermaarde bewoner. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting en goed zichtbaar vanaf de Stationsstraat. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Het kasteelpark is enkel voor groepen toegankelijk! Reserveren is verplicht.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Kasteel

West-Vlaanderen
West-Vlaanderen is de enige Belgische provincie die aan de kust gelegen is. Het westelijke en noordelijke deel van de provincie bestaat hoofdzakelijk uit de vlakke Polders, in het westen doorsneden door de rivier de IJzer, die in Nieuwpoort in de zee uitmondt. Het binnenland is minder vlak, en in het zuiden bevindt zich het West-Vlaams Heuvelland, met als hoogste top de Kemmelberg (156 m). Het zuidoosten van de provincie wordt doorsneden door de rivier de Leie, die verder naar Oost-Vlaanderen stroomt. In het uiterste zuidoosten wordt de provinciegrens door de Schelde gevormd.
Auteur: Fietsknooppunten in West-Vlaanderen
Meer informatie
Provincie

Maldegem – Stoomcentrum
Stoomtrein Maldegem-Eeklo In het Meetjesland onderhouden enthousiaste vrijwilligers sinds 1990 tussen Eeklo en Maldegem een toeristische stoomtreindienst. Ze waren halfweg de jaren 80 de fase van de modelbouw ontgroeid en wilden hun hobby op ware grootte gaan beproeven. Na eerst enkele jaren op 60 cm-spoor kennis te hebben opgedaan, ving de vereniging met exploitatie op normaalspoor aan. Later werden te Maldegem alle gebouwen van de door de NMBS verlaten stationssite opgekocht, waardoor het verleden nu in al zijn facetten geëvoceerd kan worden. Het Stoomcentrum Maldegem herbergt de grootste collectie stoomlocomotieven in Vlaanderen. In het stoomdepot maak je kennis met alle facetten van het stoomtijdperk (stoomlocomotieven, een fabrieksmachine, een brandweerspuit, een locomobiel...). Herbeleef het reizen van toen in derdeklasrijtuigen met houten banken getrokken door heuse stoomlocomotieven, ofwel aan boord van een antieke dieselmotorwagen. Ook bieden wij je een rit op het smalspoorlijntje richting Donk aan alsook een filmvoorstelling in ons gerenoveerd bioskooprijtuig.
Auteur: Sincfala, Museum van de Zwinstreek
Museum

Zuidleie rustplaats
Langs het kanaal Brugge-Gent liggen meerdere natuurgebieden die bestaan uit graslanden en moerassen. Het erkend natuurreservaat "De Leiemeersen" is daarvan ongetwijfeld het meest waardevolle gebied . De naam verwijst naar het (verdwenen) riviertje Zuidleie. Het natuurreservaat is eigendom van de Vlaamse Gemeenschap en wordt beheerd door de vzw Natuurpunt. Veel van de plantensoorten die hier staan hebben een label "unieke standplaats in West-Vlaanderen". Verder zijn er vanaf het jaagpad vissende reigers, ijsvogels, libellen, kikkers, vlinders en rietvogels te zien. Omwille van de kwetsbaarheid van het terrein is er geen vrije toegang, maar wel een systeem van geleide bezoeken.
Auteur: Inagro
Rustplaats

Kunstwerk Moerbrugge
Op het einde van WO II stootte het oprukkende Canadese leger in Moerbrugge op hevig verzet van het terugtrekkende Duitse leger. Via een geïmproviseerde brug slaagden de Canadezen er in om de overkant van het kanaal te bereiken en na drie dagen zware gevechten de Duitse weerstand te breken. Bij deze slag om Moerbrugge vielen honderden slachtoffers, zowel militairen als burgers. Het kunstwerk van Ben Snauwaert aan de brug te Moerbrugge herinnert aan deze feiten. Het is in 1994 ter plaatse gemaakt uit een tankwrak. Op het monument zijn platen voorzien met de namen van de slachtoffers.
Auteur: Inagro
Kunst

Sint-Amanduskerk
De Sint-Amanduskerk is de kerk van de parochie Sint-Amandus van het Belgische dorp Hooglede. De kerk telt een schat aan kunstwerken. Achteraan in de kerk bevindt zich de grafzerk van Victor van Dixmude, gestorven in 1511.
In de loop van de eeuwen heeft de kerk in Hooglede grondige veranderingen gekend. Alvorens er sprake was van een kerk, was er op die locatie een bedehuis aanwezig met een zadeldak . Omstreeks 1200 werd er op hetzelfde grondgebied een romaanse kerk gebouwd door de monniken van de Sint-Amandusabdij van Doornik.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Duitse Militaire Begraafplaats Hooglede
Vanaf oktober 1914 bezetten Duitse troepen de gemeente Hooglede. Heel wat diensten en voorzieningen werden er ingericht, waaronder ook een aantal begraafplaatsen. De huidige begraafplaats vond haar oorsprong in de begraafplaats ‘Hooglede Ost’, aangelegd in 1917. Na de oorlog werden Duitse graven uit de omgeving samengebracht. Nu rusten hier ongeveer 8.200 Duitse soldaten. Achteraan de begraafplaats vind je de ‘Ehrenhalle’, gedecoreerd met een groot kleurrijk mozaïek. In het nieuw onthaalpaviljoen vind je meer uitleg over de begraafplaats. Een wandellus neemt je vanaf hier mee naar andere WOI-sites in Hooglede. Extra info: Dagelijks geopend van zonsopgang tot zonsondergang. Gratis toegankelijk.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Begraafplaats

Sint-Joriskerk
De woonkern Wildenburg ligt gesitueerd tussen Wingene en Beernem. Daar bevindt zich de Sint-Joriskerk (1860) langs een dreef waar ook het stemmige kerkhof ligt. Naast de St.-Joriskerk ligt het recent gerestaureerde Kasteel Blauwhuis uit de 16de eeuw. Het kasteel is niet toegankelijk. Je kunt er wel in de omgeving genieten van enkele mooie landhuizen.
Historische plaats

Maldegem
Wie denkt dat de stoomtrein tot het verleden behoort, kent het station van Maldegem niet! Het charmante stationnetje uit 1862 is beschermd als monument en mag zich vandaag terecht “een levend stoommuseum” noemen. Hier keer je puffend en stomend vijftig jaar terug in de tijd. Tijdens het zomerseizoen kan je sporen tussen Maldegem en Eeklo.In het Canada Poland Museum maak je kennis met de Tweede Wereldoorlog zoals die in Vlaanderen beleefd werd. Indrukwekkende panoramas stellen de slag om het Leopoldkanaal en Schipdonkkanaal voor. Er is een filmvoorstelling, 270 originele uniformen, uitrustingen en wapens. Op dezelfde site zijn er ook de ‘Tuinen van Adegem’.
Auteur: tvl
Historisch gebouw

Gemeentehuis van Hooglede
Neoclassicistisch gemeentehuis en tot 1969 ook vredegerecht naar ontwerp van J. Vanden Broucke van 1866. Tijdens de Eerste Wereldoorlog sterk beschadigd en hersteld tussen 1920-1923 naar ontwerp van A. Van Coillie (Roeselare); beschadigingen van de Tweede Wereldoorlog in 1951 hersteld. Restauratie in 1979 met verwijdering van puitrap en herplaatsen van halsgevels.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gemeentehuis

Sint-Godelievekerk
Sint-Godelievestraat z.nr. Sint-Godelievekapel gelegen ten oosten van het koor van de parochiekerk van Moerbrugge (cf. z.nr.), toegewijd aan Sint-Godelieve. Samen met de Sint-Godelievekerk en de pastorie (cf. nr. 53) gebouwd op initiatief van E.H. Maurice Vervaecke in 1933, oorspronkelijk deel uitmakend van een ommegang. Op de parochie stonden eertijds namelijk verscheidene kapelletjes ter ere van de Heilige Godelieve, patrones tegen keelpijn en ziekten van de ogen. Een tweede kapel stond ten oosten van de kerktoren op de hoek van de Sint-Godelievestraat en de Legeweg. Kapel van 1933 opgebouwd uit granietsteen onder een dak bedekt met zinken platen. Rondboogvormige nis met beeld van de Heilige Godelieve achter glas. DEGRANDE V., Inventaris van de kapellen in West-Vlaanderen. Gemeente Oostkamp, in Inventaris van de kapellen in West-Vlaanderen. Oostkamp-Outrijve, Assebroek, 2005.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Gemeentehuis
Het gemeentehuis, temidden het ontdubbelde Marktplein, werd in 1907-1909 opgetrokken naar het model van de gemeentehuizen van Knokke en Sint-Niklaas. In 1978 kreeg de toren een beiaard van 18 klokken, geschonken door de firma De Meyere ter gelegenheid van haar 150-jarig bestaan.
Auteur: Ontdek de Zwinregio

Sint-Eligiuskerk
Deze gotische kerk werd gebouwd in 1884, maar is in de loop van de jaren aanzienlijk veel uitgebreid. Enkele troeven van deze kerk zijn het modern glasraam en het schilderij 'Mariaportret met Jezuskind' van Pieter Claessens. De Sint-Eligiuskerk in Oostkamp is vast en zeker een ommetje waard!
Kathedraal

Lazaret (Hooglede-Gits)
Vlak na Schuwe Maandag al moesten de bewoners van het rusthuis op ’t Hoge plaats maken voor een Duits veldhospitaal. De vlag met rood kruis en het rode kruis op het dak moesten, zoals voorgeschreven in de conventie van Genève, bescherming bieden tegen militaire aanvallen.
Historische plaats

Kerk (Staden)
De kerk en het centrum van Staden hadden zwaar te lijden tijdens Schuwe Maandag. Daarna wijzigde het uitzicht van de gemeente grondig. Gebouwen kregen een andere bestemming en de Duitsers brachten zelfs heel wat verfraaiingen aan.
Kerk

Casale del Vino
Casale Del Vino is een uniek Italiaans concept dat een wijnwinkel combineert met een wijnbar en een gezellig zonneterras in een groene oase van rust met prachtig zicht op de Oedelemberg. Proef de Italiaanse specialiteiten en geniet van een bord Italiaanse kazen en charcuterie 'fatto con amore'... met liefde bereid dus. De wijnbar is elke zaterdag en zondag open van 14u tot 20u (reservatie niet nodig). Elke wijn kan je ook aankopen en direct meenemen. Casale del Vino biedt ook arrangementen aan. Met 'La dolce vita' geniet je van een aperitief, degustatie van 7 wijnen, een aperitiefbord en een limoncello of expresso als afsluiter (2 uur - € 50 voor 2 personen - op voorhand te reserveren). Mag er nog een beleving bij? Kies dan voor een koetsrit. De koetsier neemt je mee door het prachtige natuurgebied rond Casale del Vino (1,5 uur). Koppel er een gezellige wijndegustatie aan en je dag kan niet meer stuk!
Winkelcentrum

Kasteel Pecsteen
Het kasteeldomein Pecsteen, met oorsprong in het begin van de 18de eeuw, bestaat uit een kasteel in neorenaissancestijl van circa 1900, met een loodrecht er op geënte dreef, twee koetsgebouwen en een deels bewaarde omwalling achter het kasteel. Het buitenverblijf was aanvankelijk eigendom van Charles Martin de Cuyper, advocaat in de Raad van Vlaanderen, en Anna Françoise van Waesberghe. In 1758 wordt het domein verkocht aan een zekere J. Andri, die het in 1783 doorverkoopt aan de rijke burger, ondernemer, stokhouder van de baronieën Male en Vyve, griffier van het feodaal hof te Brugge en tresorier van Damme, Charles Jean Dhont (1723-1798). Aangezien het huwelijk van Charles Dhont met Isabelle Claesman († 1768) en ook het tweede huwelijk met Anne le Bailly (1751-1830) kinderloos blijft, wordt de aanzienlijke erfenis van Charles Dhont op het einde van de 18de eeuw verdeeld onder de nakomelingen van zijn broer. Zo erft Anne Marie Dhont in 1798 het kasteeldomein. Zij trouwt in 1800 met Jacques-Philippe Pecsteen (1769-1849), die van 1813 tot 1830 burgemeester van Ruddervoorde zal zijn. Vanaf 1800 tot heden is het kasteeldomein onafgebroken in handen van de familie Pecsteen. Circa 1815 breidt Pecsteen de toenmalige woonst uit met drie torens, op de locatie van de huidige. In 1906 wordt het kasteel herbouwd door de provinciale architect van OostVlaanderen Stephan Mortier (1857-1934), die talrijke openbare gebouwen ontwerpt in bij voorkeur de neogotiek. Het kasteel is ondertussen geërfd door zijn kleinzoon baron Raymond Pecsteen-de Meester (1867-1965), wiens erfgenamen nog steeds het kasteel bewonen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog dient het kasteel als onderkomen van de Duitse kroonprins. Oorspronkelijk rijke detaillering met parkconstructies, waaronder een hondenkennel met bakhuis, bruggen, een speelveld met schuilplaats, een ijskelder, een cementrustieke grot, een acetyleenfabriekje, evt. ook een boothuis. Thans enkel nog een bewaarde grot en ijskelder.
Auteur: Yvan Vandamme
Kasteel

Oorlogsmonument Moerbrugge
Monument (gemaakt in 1994 door Ben Snauwaert uit een wrak van een tank (Sherman type "M10 3-inch Gun Motor Carriage" bouwjaar 1943/USA) ter herinnering aan de slag om Moerbrugge (van 8 tot en met 12 september 1944) en waarbij 20 burgers, 48 Canadezen en 104 Duitsers om het leven kwamen.
Op 8 september werd de aanval ingezet door de Canadezen. Bij de oversteek onder leiding van kapitein Robert A. Paterson (°26/04/1916 Hamilton/Ontario - † 28/05/1999 Brantford/Ontario) van de Argyll and Sutherland Highlanders of Canada, deel uitmakend van de 10° Canadese Infanteriebrigade van de 4° Canadese Pantserdivisie behorend tot het 2° legerkorps van het 1° Canadese leger gelukte het om een bruggenhoofd te vormen. De Duitse verdediging in Moerbrugge bestond uit de 64° infanterie divisie onder leiding van generaal-majoor Knut Eberding (°18/12/1895 Reppline - † 28/06/1978 Erlangen) en de 245° infanterie divisie onder leiding van luitenant-generaal Erwin Sander (°05/05/1892 Berlin-Neukölln - † 07/12/1962 Bamberg). Moerbrugge vormde de grens tussen beide infanterie divisies. Het zware geschut van de Duitsers bestond uit een aantal anti-tank kanonnen en enkele beruchte 88 mm kanonnen die her en der in Moerbrugge alsook in de wijk 't Hoekske in Oedelem opgesteld stonden. Toen het bruggenhoofd gevormd was trokken de Duitsers zich terug achter het Leopolds- en Schipdonkkanaal.
Het monument met het opschrift "Smeed oorlog om in vrede" werd geplaatst op 10 september 1994 naar aanleidng van de vijfitgste verjaardag en ingewijd door toenmalig minister van defensie Leo Delcroix, in opdracht van het gemeentebestuur.
Het huldemonument werd in 1994 ontworpen door Ben Snauwaert, en gemaakt van een variant van een M10 Wolverine, de Achilles, die ter plaatse werd versneden en tot een kunstwerk werd omgevormd.[1] Het is daarmee een bijzonder soort tankmonument. Op een herdenkingsplaat staan de namen van burgerslachtoffers en op een andere de namen van de gesneuvelde Canadezen van The Argyll and Sutherland Highlanders of Canada.
Auteur: Willem Vandenameele
Monument

Beverhoutskapel
Op de hoek van de Veldkapellestraat en de Beverhoutstraat bevindt zich een erfgoedpareltje: de Beverhoutskapel. Deze neogotische Mariakapel in rode baksteen heeft een leien zadeldak. De spitsboogdeur vooraan, zoals het overige schrijnwerk in een opvallende roodbruine kleur, wordt geflankeerd door 2 blinde vensters. Aan beide zijkanten zitten twee vensters, terwijl de achterzijde driezijdig is. Boven op de kapel staat een klokkentorentje dat bekroond is met een smeedijzeren kruis. Op de daknok achteraan pronkt een sierlijk kruisje.
Bij het binnenkomen van de kapel valt het gepolychromeerde Mariabeeld in een beeldnis op. Op het altaar daaronder vind je bloemen en een bak voor offerkaarsen. Een tiental bidstoelen vervolledigen het interieur. Aan de linkerwand hangen twee houten borden ter herinnering aan de slag om Moerbrugge in september 1944. Na de bevrijding werd de deels vernielde kapel heropgebouwd. Rond de milleniumwissel werden opnieuw renovatiewerken uitgevoerd. Hierbij werd ook het smalle pad rondom de kapel heraangelegd en werd in de lege klokkenstoel een nieuw klokje gehangen.
Over de oorsprong van de kapel deed lange tijd een mythe de ronde. Een tekst van rond 1650 vermeldt dat op deze plaats de parochiekerk van de heerlijkheid van Beveren zou gestaan hebben. Deze tekst is echter uiterst ongeloofwaardig. Geen enkel andere oudere, betrouwbare historische bron maakt immers gewag van een kerk in deze omgeving. Een andere hypothese verwijst naar de volksgewoonte om op de rand van een Gemene Wei, zoals het Beverhoutsveld, een kapel te bouwen. Recent genealogisch onderzoek heeft echter een nieuw licht op de ontstaansgeschiedenis van de kapel geworpen. In de staat van goed, die werd opgemaakt bij het overlijden van landbouwer Pieter Boey op 21 maart 1742, wordt vermeld dat de overledene op zijn ziekbed uitdrukkelijk de bouw van een kapelletje op het Bverhoutsveld had bevolen. Volgens de boedelbeschrijving moet de veldkapel in 1743 gebouwd zijn. De kosten voor de bouw ervan worden immers gedetailleerd in rekening gebracht.
Alhoewel de kapel in 1902 aan de gemeente Oostkamp is toegewezen, ligt ze op Beernems grondgebied. Ze is een stenen getuige van onze religieuze volkscultuur en -devotie. Dit religieuis erfgoed behoort tot onze volksidentiteit en moet gekoesterd en gewaardeerd worden.Deze devotieplek is bovendien sedert 2009 vastgesteld als bouwkundig erfgoed. De kapel speelt overigens tot op heden een belangrijke rol bij de recreatief- toeristische ontwikkeling van Beernem en de streek. In 2002 werd het kapelletje ingericht als natuureducatieve bezoekplaats. Bij deze gelegenheid werden in het grasperkje naast de kapel twee picknicktafels geplaatst. Het kapelletje is steeds voor het publiek toegankelijk en is dan ook een druk bezochte plaats, mede door de ligging langs het recreatief fietsnetwerk van het Brugse Ommeland. Eeuwenoud, maar maatschappelijk nog altijd relevant: een topstuk op een toplocatie.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

Station Oostkamp
Station Oostkamp is een spoorwegstation langs spoorlijn 50A (Brussel - Oostende) in de gemeente Oostkamp. Er zijn geen loketten ter beschikking.
Oostkamp heeft sinds 1849 een stopplaats. Het huidige, neoclassicistische station is gebouwd in 1889. Het ontwerp is van architect Henri Fouquet die ondermeer ook de stations van Leuven, Harelbeke en Oudenaarde heeft ontworpen.
In oorsprong waren er aan de straatzijde twee toegangen, waarvan de linkerdeur voor de 1ste en 2de klasse die leidde naar de "vestibule", het "bureau des recettes" en de bagageruimte. De rechterdeur gaf toegang tot de grotere "Salle d'attente de voyageurs 3ième classe". De perronzijde is voorzien van allemaal deuren.
Het wacht- of schuilhokje is een bakstenen constructie met voorgevel gekenmerkt door een bakstenen sokkel en open middenportaal tussen gietijzeren gecanneleerde zuilen van de Ionische orde. Verder zijn er twee wachtkamers aan weerszijden van het portaal en grote ramen met mooi uitgewerkte smeedijzeren traceringen. Het huisje heeft een platte bedaking.
Het stationsgebouw en wachthuisje zijn sinds januari 1997 beschermd. De bescherming van het stationsgebouw als monument werd tijdelijk opgeheven om het stationsgebouw integraal te kunnen verplaatsen.
In 1865 werd een stationsgebouwtje opgetrokken dat door het snel groeiende reizigersverkeer al na enkele jaren te krap werd. Bijgevolg werd het in 1877 vergroot[2], maar in 1889[3] richtte men een totaal nieuw neoclassicistisch laag gebouw op - zoals het nu bekend is - naar een ontwerp van Henri Fouquet. Opvallend aan Fouquets constructie zijn de metalen sierelementen en de drie ingangen naar de wachtzalen voor de verschillende klassen. In het interieur is dit standenverschil nog steeds zichtbaar.
In 1997 werd het station, samen met de opvallende luifel en het wachthuisje, beschermd als monument. In 2006 werd het na een jarenlange verloedering, grondig gerenoveerd. Aanvankelijk zou het bouwwerk in 2012 in zijn geheel verplaatst worden, bij de verdubbeling van de spoorlijn tussen Gent en Brugge. De plannen rond de spoorverdubbeling en daarmee die rond de verplaatsing werden echter uitgesteld tot de periode 2018- 2021. Het gebouw werd in 2018 afgebroken en zorgvuldig opnieuw opgebouwd aan de andere kant van het station waar het dienst zal doen als bibliotheek. Het station werd integraal toegankelijk gemaakt en het aantal sporen werd uitgebreid van 2 naar 4. Er kwam ook een nieuwe onderdoorgang met trappen en hellingen. Er is ook een nieuwe fietsenparking en stationsparking aangelegd. De werken kaderden in het uitbreiden van het aantal sporen tussen Gent en Brugge om meer treinen toe te laten.[4]
Auteur: Willem Vandenameele
Treinstation

O.L.V. kapel
Deze kapel werd in 1946 opgericht door Joseph Vandermeersch als dank aan Onze Lieve Vrouw voor zijn teriugkeer op 29 juni 1945 als politieke gevangene in Belgische gavangenissen en Duitse concentratiekampen gedurende de tweede wereldoorlog.
Hij werd geboren in 1914 en was onderwijzer in de lagere jongensschool schuin tegenover de kapel.
Analoog met de oorlog 1914-18 groeide er tijdens de bezettingsjaren vanaf 1940 een geleidelijke collaboratie met de bezetter. Als reactie en afkeer ontstonden er in België verschillende weerstandsgroeperingen waarbij 'Het geheim leger' de voornaamste werd. Deze groepering werd in het geheim opgericht doort Belgische militairen. Sommige landgenoten die de gruwelen van de eerste wereldoorlog overleefden sloten zich aan bij één van de bewegingen, maar ook jongeren deden dit, zoals Joseph die zich in 1942 aansloot bij 'Het geheim leger'.
De Duitse geheime politiediensten (SD) volgden deze ontwikkelingen met argusogen. Door verklikkingen en diepgaand speurwerk van de SD leidde dit tot razzia's en arrestaties. In juli 1942 werd Joseph opgepakt.
Na uiterst zware martelingen in de Gentse gevangenis werd hij begin 1943 overgebracht naar de gevangenissen van Bochum en Essen in Duitsland, gevolgd door dat van Sonnenburg (nu Slonsk in Polen) om begin december te arriveren in Sachsenhausen dat een bijkamp was van het concentratiekamp Oraniënburg.
Hij werd in januari 1944 overgebracht naar Oraniënburg waar hij als dwangarbeider tewerk gesteld werd in de Heinkel vliegtuigfabrieken. Begin september 1944 onderging hij zijn eerste zesdaagse dodenmars van Oraniënburg naar Schwarzheide, een doorgangskamp voor Joden, 30 km ten noorden van Dresden. Hij moest het kamp, dat gedeeltelijk dolor bombardementen was verwoest, helpen herstellen.
Ne de uiterst zware bombardementen van de geallieerden in februari 1945 op de stad Dresden onderging hij in volle winter zijn tweede uiterst moordende driedaagse dodenmars naar het concentratiekamp in Neustadt, gelegen op de huidige Tjechische grens (vlucht voor het oprukkende Rode Leger).
Op 8 mei werd hij bevrijd door het Rode Leger. Hij woog toen nog 45 kg. Na 7 weken werd hij na moeizame onderhandelingen tussen de geallieerden en het Rode Leger overgedragen aan het Amerikaanse leger in Riesa/Elbe, om vervolgens na veel omhaal in het café 'Stad Torhout' op 29 juni 1945.
Als gevolg van de ontberingen in de concentratiekampen en zijn oorlogsinvaliditeit is hij in mei 1981 op 67-jarige leeftijd een vroegtijdige dood gestorven.
Kapel

Zitbank 'vagevuurbos' Beernem
In tegenstelling tot wat de onheilspellende naam doet vermoeden, is dit bosdomein een aards paradijs voor plant, dier en bezoeker!
Het Vagevuurbos en het nabije Lippensgoed-Bulskampveld vormen met hun 540 hectare het grootste boscomplex van West-Vlaanderen. Heide, poelen, den- en sparrenbos versieren het landschap. Verschillende dieren, van amfibieën tot vogels en zoogdieren vinden hun weg naar deze groene oase. Het Vagevuurbos en het Bulskampveld maken deel uit van het landschapspark Bulskampveld.
Zitbank

Zitbank Vagevuurbos Beernem
In tegenstelling tot wat de onheilspellende naam doet vermoeden, is dit bosdomein een aards paradijs voor plant, dier en bezoeker! Het Vagevuurbos en het nabije Lippensgoed-Bulskampveld vormen met hun 540 hectare het grootste boscomplex van West-Vlaanderen. Heide, poelen, den- en sparrenbos versieren het landschap. Verschillende dieren, van amfibieën tot vogels en zoogdieren vinden hun weg naar deze groene oase. Het Vagevuurbos en het Bulskampveld maken deel uit van het landschapspark Bulskampveld
Zitbank

Restaurant - feestzaal 't Blauwhuis - Wingene
Restaurant - feestzaal 't Blauwhuis is gelegen aan de Beernemse steenweg in Wingene in het gehucht Wildenburg.
Naast een lunch over de middag en diner kan men er ook terecht voor feesten, rouwmaaltijden, ...
Door de locatie vlakbij het groene natuurgebied, vormt Gasthof Wildenburg de ideale afsluiter van een dagje wandelen.
Zowel het Bulskampveld als de Vagevuurbossen liggen op wandelafstand. Vlakbij ligt de pittoreske Sint-Joriskerk en even verder staat de Boskapel van Wildenburg.
Restaurant

Oud Schepenhuys en Oud Stadhuys
In 1525 wordt het Oud Schepenhuis opgetrokken voor het bestuur van het Ambacht Maldegem. De taken nemen toe en in 1653 krijgt het Schepenhuis versterking van het Oud Stadhuis. Door de eeuwen heen kennen de gebouwen verschillende functies : schepenhuis met raadzaal, herberg, café, gemeentehuis, tekenacademie, bibliotheek, … Ontmoeting vormt steeds de rode draad. Beide gebouwen zijn beschermde monumenten.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Gebouw

Sint-Barbarakerk
De kerk is toegewijd aan Barbara van Nicomedië. De eerste kerk werd hier in 1074 gebouwd met Sint-Pieter als patroonheilige. Het was een kruiskerk. De zware onderbouw van de kerk is nog bewaard. De viering en het onderste stuk van de vieringtoren werden rond 1300 opgetrokken en rust op trompen. Het huidige laatgotisch priesterkoor is uit de 15e eeuw, het transept werd in 1620 herbouwd. De achtkantige vieringtoren werd gedeeltelijk herbouwd in de eerste helft van de 17e eeuw. Het schip, verwoest in 1578, is dan weer neoclas-sicistisch en stamt uit 1878-79. Zware steunberen stutten de westelijke frontgevel van de kerk. In de hoek, gevormd door de noordbeuk en een transeptarm, staat een achtkantige traptoren, langs waar men de toren kan bereiken. In de kerk staan altaren uit de 17e en de 18e eeuw. Het kerkorgel is gebouwd door Hooghuys. De Sint-Antoniusommegang uit de 19e eeuw, rond de kerk, is een uiting van volksdevotie.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes

Begraafplaats Wildenburg
Men had graag een kerkhof rond de kerk gehad naast het oud kasteel 't Blauwhuis.
Baron Conrad van der Bruggen had daar bezwaar tegen omdat hij altijd een uitzicht zou hebben op het kerkhof. Hij stelde voor het kerkhof achteruit te plaatsen en de overheid plaatste een eerste kerkhofkruis in 1897, nu gelegen aan de overzijde van de weg naar de huidige begraafplaats.
Uiteindelijk schonk Baron van der Bruggen een stuk land aan de kerk wat verder gelegen, weer was er tegenstand. Maar pastoor Canepeel liet de begraafplaats inzegenen en er werden parochianen begraven. De eerste begrafenis was deze van Maria Ludovica Deneweth, Zuster van de orde Dienstmaagden van Maria. In 1905 werd het kerkhof en de weg ernaar geschonken aan de kerkfabriek en in 1906 verleende Baron Maurits van der Bruggen de toelating om de dreef naar "De Varens" te gebruiken voor de lijkstoet.
Begraafplaats

Kruis Wildenburg
Dit kruis uit 1897 staat achter de Sint-Joriskerk van Wildenburg. Het was de bedoeling dat hier het kerkhof kwam maar ...
Men had graag een kerkhof rond de kerk gehad naast het oud kasteel 't Blauwhuis.
Baron Conrad van der Bruggen had daar bezwaar tegen omdat hij altijd een uitzicht zou hebben op het kerkhof. Hij stelde voor het kerkhof achteruit te plaatsen en de overheid plaatste een eerste kerkhofkruis in 1897, nu gelegen aan de overzijde van de weg naar de huidige begraafplaats.
Uiteindelijk schonk Baron van der Bruggen een stuk land aan de kerk wat verder gelegen, weer was er tegenstand. Maar pastoor Canepeel liet de begraafplaats inzegenen en er werden parochianen begraven. De eerste begrafenis was deze van Maria Ludovica Deneweth, Zuster van de orde Dienstmaagden van Maria. In 1905 werd het kerkhof en de weg ernaar geschonken aan de kerkfabriek en in 1906 verleende Baron Maurits van der Bruggen de toelating om de dreef naar "De Varens" te gebruiken voor de lijkstoet.
Kruis

Maldegem - Staden 26 108km
fietsroute van Maldegem naar Staden en terug