Igor Mróz

Heh słucham sobie odcinka, a tu pozdrowienia. Również pozdrawiam Panowie. Dobra rozmowa!

Interesujący artykuł. Wyłania się tutaj ciekawy obraz wczesnego Lema jako takiego Remigiusza Mroza nauki. Wygląda jednak, że szczęśliwie wnioski wyciągnął, bo później było już lepiej, i - zgodnie z radami ob. Białoborskiego - bardziej ogólnie :-)

Śledzę z uwagą i trzymam kciuki od dawna (przez jakiś czas nawet wspierałem na Patronite).

Patrząc na komentarze i moje własne doświadczenia - wśród tego typu bloga dużo więcej jest ludzi, którzy czytają z pomocą RSS i generalnie są "mniej typowi", dlatego Facebooka można olać. Zwłaszcza, że - co mam nadzieję wiesz (a jeśli nie sugeruję sprawdzić w statystykach i przygotować się na szok) - większość osób lajkujących nie czyta tekstu. Lajkuje, bo podoba im się obrazek albo teza w tytule...

Dlatego stawiałbym na mocne google analytics + np. hotjar z wyciąganiem wniosków (zapięcie statystyk to jedno, czytanie i robienie coś z wnioskami, to co innego) oraz bycie SEO-friendly (nie pisanie pod SEO, ale po prostu zachowanie pewnych dobrych praktyk). Szukałbym też innych miejsc social-mediowych, które mogą być lepsze. W przypadku mojej specjalizacji (zarządzanie), FB to jakiś dramat, za to genialnie działa LinkedIn.

Tyle gadania. Przede wszystkim jednak: dzięki za świetny blog i powodzenia w 2021!

PS To, że jeden projekt taki, jak ankieta wśród naukowców nie wyszedł, nie znaczy, że inne nie chwycą. Racjonalnie można wyciągać wnioski dopiero po ładnych kilku próbach :-)

Już się bałem, że będę musiał przestać Cię cenić, bo odsądzisz sprint zero od czci i wiary. Na szczęście: ufff. Całkowicie się zgadzam, chociaż pamiętam gromy rzucane przez Scrum-purystów na takie pomysły. :-)

Dziki Kucyku. Wypowiedzi takie jak Twoja są właśnie kwintesencją polaryzacji, o której pisze Natalia. Życie to nie Władca Pierścieni, gdzie wszystko jest czarno-białe. Życie bardzo szare jest. A przynajmniej byłoby dobrze, gdyby tak było. Inaczej możemy skończyć albo w Państwie z ulicznymi automatami do aborcji, albo z obowiązkową spowiedzią raz w tygodniu.

Oczywiście o ile przeżyjemy poprzedzającą ten radosny ustrój wojnę domową.

:-)

@Kłamstwo: jedno nie wyklucza drugiego. Sam napisałeś "także liderom się wydaje, że ogarniają". Nie twierdzę, że nie ma takich, co kłamią. Twierdzę, że przeceniamy przebiegłość ludzi. Większość z tego to raczej ego, krótkowzroczność i głupota, niż Makiavelli 2.0

Dobry odcinek Panowie!

Nie zgadzam się tylko z:

a) tym, że liderzy oraz inne osoby, które twierdzą, że ogarniają złożoność świata kłamią. To nie kłamstwo, to problem z brakiem pokory i przerośniętym ego. Im faktycznie WYDAJE SIĘ, że ogarniają :-)

b) tym, że 100 lat temu była podobna niepewność. Było jej sporo. Więcej, niż większość ludzi (w tym piszących z pozycji "wszystko jasne i oczywiste, tylko ten debil błąd zrobił" historyków) jest w stanie przyznać. Jednak wg. mnie dzisiejszy stopień połączenia wszystkiego wydatnie tę niepewność zwiększa. Kiedyś błąd w kodzie napisanym w Krakowie nie mógł wywalić NAZAJUTRZ połowy sklepów w Ameryce Południowej, a kryzys w jednym kraju niekoniecznie pociągał za sobą kilkanaście kolejnych.

Ukłony :-)

Bardzo ciekawe, nawet dla nie-psychoterapeuty :-)

Ma znaczenie, bo:

a) ktoś zawsze musi zacząć (są ludzie co mówią "ja nie będę sortował, bo Kowalski nie sortuje"
b) dajesz przykład innym, w tym młodszym pokoleniom
c) nigdy nie wiesz, kiedy zainspirujesz kogoś kto ma większy wpływ albo kiedy sama będziesz go mieć. Kiedyś sam miałem mały, teraz mogę decydować np., że moja firma szkoleniowa korzysta z niebielonego papieru, nie używa praktycznie żadnych gadżetów, a w ramach przekąsek serwuje lokalne jabłka. A to już w skali robi SPORY wpływ.

Dobry wpis :-)

Świetny artykuł! Trochę skojarzyło mi się z "Problemem trzech ciał" :-)

Celne Ola! Cichy prześladowca ze zbyt wyśrubowanymi i nie do końca jasnymi standardami. Celne kurde!

Po pierwsze: props za poruszenie tego turbo-istotnego tematu. Po drugie opiszę coś, co może nie jest najbardziej dramatyczne i widowiskowe, ale mam nadzieję coś, co pomoże jakiemuś menedżerowi.

Dramatis personae:

Ja (lider): wzór cnót wszelakich
Zły K. (członek zespołu): manipulator

Byłem ofiarą, gdy K. nie dostarczał, byłem ofiarą próbując z nim rozmawiać, byłem ofiarą żaląc się na niego w kuchni. Aż do pamiętnej rozmowy okresowej, kiedy to jeszcze w towarzystwie drugiego managera postanowiłem nie dać się zbić z pantałyku.

Postanowienie było mocne. Przyszedłem przygotowany genialnie. Ale na rozmowie, wyprowadzony z równowagi samozadowoleniem K., zamiast zadbać o współodpowiedzialność, bardzo szybko zaatakowałem. Podniosłem głos i zacząłem wyliczać grzechy niczym rasowy kat.

W efekcie:
- straciłem bardzo w oczach drugiego managera
- potwierdziłem opinie K. o sobie, że jestem leszczem
- oraz... stałem się teraz wybawcą, bo było mi tak głupio, że zacząłem K. nadskakiwać

Kurtyna.

Dlatego:

a) uczcie się dawać dobry feedback i róbcie to na bieżąco :-)
b) powtarzajcie niczym mantra "współodpowiedzialność, współodpowiedzialność, współodpowiedzialność"

I ja oczywiście dorzucę swoje 0,02$.

Co do beletrystyki - powyższe jak najbardziej. Trochę gorzej z literaturą faktu. :-)

Celne i cenne. Sam bywałem (mam nadzieję, że już nie będę) winny.

Ale..

Ale..

Ale, żeby depilacja woskiem!?!

Hej Karol, tak jak Ci już wspominałem: szapo ba, za takiego gościa. Ciekawa, inspirująca rozmowa. Szkoda, że taka krótka bo kilka wątków na pewno bym pociągnął (praca jako minister!). Dotychczas nie wiedziałem za wiele o Panu Sikorskim, a z tego co wiedziałem miałem go za... buca. Po Twoim wywiadzie zmieniłem zdanie :-)

Przypomina mi się rozmowa, którą odbyłem z uczestniczką szkolenia pół roku temu. Stwierdziłem, że "profesora" brzmi idiotycznie, a ona właśnie bardzo celnie skontrowała, że wszystko to kwestia przyzwyczajenia.

Było mi tym bardziej głupio, że sam tak klarowałem komuś w kwestii praw gejów porównując je z prawami wyborczymi kobiet "kiedyś tamto też było dziwne i 'nienaturalne'". Ech te załamania percepcji.

Dziękuję!

... i blog rafalruba.pl kierowany jest do tych, co są w zielonym, a nie w czerwonym cyklu ;-)

PS Rafał, świetne rysunki, czy mogę wykorzystać ten z Pareto na swoim szkoleniu (oznaczę źródło)?

Amen :-)

Rafał - bardzo dobry tekst.

Dodałbym jednak dwa małe "ale" - sugestię transparetniejszej komunikacji własnych uczuć i wrażeń oraz nie wyciągania zbyt pochopnych wniosków odnośnie motywacji drugiej strony.

Teoria gier i inne są super, ale nie biorą pod uwagę naszych psychicznych skrzywień i nieracjonalności. Zwłaszcza w sytuacjach, gdy czujemy się skrzywdzeni, mamy brzydką tendencję do przypisywania innym działania z premedytacją. Usłyszałem ostatnio fajne porównanie:

- Kiedy ty popełnisz jakiś błąd, rozumiesz że na tę sytuację mogło mieć wpływ szereg czynników. Byłeś zmęczony, rozproszony, nie zrozumiałeś czegoś do końca i zdecydowanie nie zrobiłeś tego umyślnie.

- Kiedy ktoś inny zrobi coś nie tak - jest niedojrzały i zrobił to złośliwie!

Bez ww. poprawki niestety bywa, że ździebko za szybko dochodzimy do wniosku, że ktoś nas krzywdzi i odpowiadamy ogniem.

No i masz najlepszy komentarz pod tym tekstem :P

<3 YES, musi być purpose, a grywalizacje, x-boxy itd sa super dodatkiem zwiekszajacym efekt dzialania tej podstawy, ale jesli nie ma co zwiekszac, to fajerweki niewiele pomoga. Brawo Daria: PO CO :-)

Gratuluję. I chciałem tylko napisać, że komunikwanty są super!

Czy uważne, bez scrollowania, czytanie Buckiego pomaga osłonkom?

"Równocześnie, w tym mijającym roku, jakoś częściej myślałam nie w kategorii: ja, moje, a MY – jako małżeństwo, jako obywatele tego kraju, mieszkańcy tego świata." <3

To są tego typu komentarze, dzięki którym się chce :-)

Marcina poznałem na meetupie kilka miesięcy temu i tak jak całą stylówka jest moim totalnym przeciwieństwem, tak bardzo podoba mi się message, który przekazują z Karoliną: relacje, komunikacja, współpraca ALE jednocześnie biznes ma się zgadzać i nie ma być zawsze miło za wszelką cenę.

PS też kiedyś kasowałem retro jako zbędne, shame on me

Trafiłeś w sedno. Lubię takie rozkminy i na pewno do nich dojdzie, kiedy będę słuchał kolejnych odcinków podcastów Michała :-)

Ciekawe, trafiłem na Twój podcast relatywnie późno i jakoś nie wgrzebywałem się bardziej, ale teraz się wgrzebałem i to jeden z ciekawszych odcinków. Mam już ciekawą hipotezę dlaczego tak, jak z jednej strony bardzo cenię i podziwiam Michała, tak z drugiej coś mi straszliwie w nim nie pasuje :D

A ja jestem ciekaw, jak 30tys delegatów dostanie się do Kato. Pewnie samolotami :/ Sensowny wydźwięk byłby dodatkowo, gdyby większość tych z Europy dostała się tam np. pociągiem :-)

Przeżyć (serio) :-)

To ja tylko chciałem nieśmiało wyrazić inną opinię (jako osoba, która już korzystała z różnych form wsparcia, w tym coachingu) nt. stwierdzenia, że coach nie musi się znać.

Dla mnie musi albo chociaż trochę. Może nie tyle być ekspertem, co kumać specyfikę. Miałem podejścia, gdzie druga strona zupełnie nie rozumiała specyfiki problemów z jakimi się stykam i wychodziło to strasznie sztucznie, a ja czułem się niekomfortowo. Naprawdę sensowną sesję business coachingu przeszedłem dopiero z osobą, która bardzo dobrze wiedziała z czym się mierzę. Nie doradzała, nie wtrącała się, ale JA czułem, że ona w ogóle rozumie o czym rozmawiamy.

No, tyle mojego nie zgadzania się.

Świetna rozmowa. W sumie zorientowałem się, że nigdy nie słuchałem/czytałem sensownego wywiadu z Pudzianem :-)

Zastosuję.

Ekhm, ekhm - ogłoszenie wyników obrad żuri:

Żuri ma wrażenie, że nie wszyscy uczestnicy konkursu wysłuchali podcast, bo wtedy wiedzieliby w jakim kontekście padło to pytanie...

... co wcale nie znaczy, że odpowiedzi nie były ciekawe, pouczające, a czasami powodujące śmiech przez łzy (bo tak boleśnie prawdziwe).

Celem było jednak znalezienie jakieś sexy nazwowej alternatywy dla "project managementu" czy też "zarządzania projektami". I takie coś zaproponował Michał Trojanowski - wylądowała na kanbanie z pomysłami, możliwe, że ją wykorzystam!

Michała zapraszam do skontaktowania się ze mną (via zerobs.pl albo LinkedIn) celem ustalenia odbioru nagród :-)

Czuwaj!

Do wszystkich biorących udział w konkursie: być może nie wyraziłem się do końca jasno, ale... moim marzeniem było coś, co faktycznie mógłbym wykorzystać np. nazywając tak usługę. A nie sądzę, by ktoś kupił szkolenie z prowadzenia orkiestry ;-)

Za długie do wpisania do oferty ;-)

Mariusz - świetny odcinek. Od początku, aż po zamykający jazzowy kawałek. Dla mnie, jako PM-freaka szczególnie cenne są informacje, że firma P. Bartosza też używa Asany + następnym razem, kiedy będę szukał ekspertów od sensownego zarządzania ryzykiem, planów "B" itd. - pójdę m.in. do takich firm!

PS Najbardziej podoba mi się odpowiedź Pani Alicji :D

Dokładnie - to zależy! :-)

Jeśli masz ogarnięty system do zarządzania statusami za pomocą maila (a wygląda, że masz) i działa - super. Ja odnosiłem się do sytuacji, którą zastaję najczęściej - informacje i dane krążą bez ładu i składu po różnych wątkach w poczcie i kiedy trzeba powiedzieć na czym stoimy, to mimo że informacji sporo, właściwie nie do końca wiadomo. :-)

Marcinowi gratulujemy, na teksty czekamy :-)

Postraszę! A poważnie - szacun z tym doganianiem? Ja bym się chyba ... bał. To była jakośtam-świadoma akcja, czy 99% afekt? :-)

A teraz idę obczajać Mateusza :-)

Hej Ola - dziękuję za ten głos!

@Meteorytyka: niby tak, niby nie. Warto jak ze wszystkim podejść do sprawy rozsądnie. Dziewczyny na stronie Fit and Jump piszą:

"Każda osoba przed przyjściem na zajęcia powinna się zorientować co do swojego stanu zdrowia i zapoznać z przeciwskazaniami. Przeciwskazaniami są: niestabilność stawów, koślawość i szpotawość kolan oraz stóp, stan po niedawno przebytych urazach, astma, choroby układu krążenia, nietrzymanie moczu, ciąża oraz okres do 6 miesięcy po ciąży, jak i ogólne przeciwskazania do podejmowania jakiegokolwiek wysiłku."

Nie do końca ufałbym od razu pierwszej fizjoterapeutce. Tamta Pani:

a) jest relatywnie mało doświadczona
b) sama nigdy nie była na takich zajęciach

Ludzie często wypowiadają się nt. trampolin nie wiedząc jak wygląda sama technika skakania, albo mając błędne przeświadczenie. Tam się nie skacze góra dół tylko "wali nogami w trampolinę" trzymając tyłek i tułów mniej więcej w jednej płaszczyźnie. Wstrząsy są - fakt, ale podejrzewam właśnie, że podobne jak na niejednym fitnessie, czy chociażby dłuższej rowerowej przejażdżce off-road.

Reasumując: nie po ciąży i bez przesady typu nie 5 x 1h tygodniowo i powinno być super-genialnie.

Właśnie szykuję taki cykl :-)

Dziękuję! Kelly dodana do "watch later" na youtube :-)

Fakt - taniec też dobry!

A uwierzysz, że i dla mnie ten tekst miał dużą wartość, kiedy go pisałem? Po raz pierwszy tak konkretnie i wyczerpująco ułożyłem to sobie w głowie.

Brzeźno rządzi! Do zobaczenia koło Kurhausu, albo na przystanku Wczasy :D

Może masz inaczej niż ja i spora część populacji? O szukaniu przyczyn piszę w części dotyczącej higieny i jak najbardziej to polecam. Wraz z profilaktyką.

Sęk w tym, że u mnie (i wiem, że nie tylko) w chwili frontalnego ataku taka introspekcja jest raczej skazana na porażkę o ile nie opanujesz choć wstępnie sytuacji :-)

To ja czekam na recenzję efektów!

Ja w takich chwilach wracam do ulubionego pytania "po co". Jeśli postanowienia Cię wypalają - to znaczy, że przestałeś widzieć sens. Albo po prostu, albo coś okazało się trudniejsze, niż myślisz. Zmienił się stosunek wysiłek/zysk i z tego powodu już nawet podświadomie podchodzisz do tego inaczej.

Jeśli, ekhm, mogę wejśc w tryb doradcy - akcja "bieszczady" w takiej chwili niewiele zmieni. Tzn zmieni ale jesli bedzie poprzedzona rachunkiem sumienia nt kazdego z postanowien. Pytaniem "czy nadal warto". Najpierw rachunek, potem bieszczady. Wtedy wraca sie z bieszczad w ogarniete miejsce, a nie w bagno.

Dziękuję.

Powiem, że zastrzeliłeś/zastrzeliłaś mnie pytaniem. Problemy są w każdej branży. W każdej branży są i bardzo ogarnięte i bardzo nieogarnięte firmy.

Gdzie widziałbym duże ryzyko braku "po co": gigakorporacje, a szczególnie ich centra outsourcingowe / działy wsparcia (typu firma produkuje komputery, ale w PL mamy ich księgowość, IT i dział prawny). To potrafią być fajne firmy i świetni ludzie, ale często projekty zlecane są np. z zamorskiej centrali trochę bez ładu i składu.

Gdzie widziałbym szanse, że będzie "po co": chciałem napisać "w projektach realizowanych dla klientów zewnętrznych, a nie w wewnętrznych", ale klienci często też nie wiedzą czego chcą. Napiszę więc: produkcja, w szczególności automotive. Ale raczej nie działy wsparcia tylko projekty bezpośrednio dla "biznesu" (głównej działalności). Takie firmy korzystają z praktyk typu Lean (wygooglaj), dzięki którym jest większa szansa że coś będzie miało sens. Ale pamiętaj, że ciągle piszemy o szansach.

I daj znać o jakiej konkretnie branży myślisz - będzie prościej się wypowiedzieć.

Często słyszy się, jak ludzie mówią: "moje dziecko tak świetnie radzi sobie z zapamiętywaniem słówek z angielskiego, tylko ta gramatyka...". Tak to jest, jak próbuje się uczyć słownictwa i gramatyki niezależnie od siebie. Robi się sprawdziany ze słówek i zachęca do zakuwania ich "na małpę". Grunt to znaleźć dobrego nauczyciela i pokazać dzieciom, że nauka języka obcego jest fajna i przydatna. Nic na siłę. Bez chęci ze strony dziecka wszystko pójdzie jak krew w piach.

Autor odnosi się do tego fenomenu w ujęciu neurologicznym. Można poczytać na Wikipedii. Jest tam opisany ten przypadek ze stołem operacyjnym: "W 1959 roku Sean Mullan i Wilder Penfield w trakcie operacji dokonywali stymulacji tylnej części zakrętu skroniowego górnego prądem elektrycznym i kilku pacjentów przyznało, że miało déjà vu."

Czytniki e-booków są tworzone w oparciu o technologię e-tuszu https://pl.wikipedia.org/wi... Ekrany czytników nie świecą (choć większość ma opcję podświetlenia). Jakby nie patrzeć, są to jednak urządzenia elektroniczne, których nie chcesz w sypialni :)

Czyli w efekcie dobrze. Bo i miejsce jest wysokie i refleksje cenne.

1. Pytasz: co innego mam zrobić później.
2. Radośnie stwierdzasz "o super, dzisiaj nadgodziny, to akurat w piątek wyjdę w południe".
3. Wysyłasz im ten tekst.

Niemniej głównym celem w/w wypocin było raczej uświadomienie, że sami tak często robimy to innym. I oczywiście tego nie zauważamy, bo "jest to wyjątkowo pilne". :-)

Prawda.

Jak już wiesz, nie zgadzam się z punktem 5. Tzn. inaczej - zgadzam się z tym, ze zniechęcanie w takiej formie do wysiłku i demotywowanie jest działaniem z... (wiemy kąd). Niemniej coś w tej genetyce jest i do pewnego stopnia to jednak wyrok jest. Co wcale nie zmienia faktu, że nie można trochę o ów wygląd zawalczyć, o korzyściach zdrowotno-samopoczuciowych już nie wspominając.

Ciekawe. Oczywiście najbardziej zainteresowało mnie zjawisko... kwantowego splątania :-)

A propos różnic u bliźniąt. Ostatnio brnę przez https://en.wikipedia.org/wi... i jest tam SPORO na temat badań o tym, jak bliźnięta jednojajowe rozdzielone w dzieciństwie dokonują w późniejszym życiu zadziwiająco podobnych wyborów (partner, poglądy polityczne etc.)

Człowiek rzuci odwiedzanie takich w/w serwisów na kilka lat i nawet się nie spodziewał, że poza FullHD nastąpiły tam aż tak, ekhm, rewolucyjne zmiany.

Ale ja nie mam problemów z określeniem priorytetów. Ani tym bardziej z organizacją. Chodzi mi o przeszkody, jakie my wszyscy mamy w dążeniu do tego, żeby nawyk 56 mógł rzeczywiście stać się nawykiem, a nie tylko marzeniem. Po określeniu priorytetów trzeba je jeszcze przejść do czynów Trzeba silnej woli, żeby ten nawyk stał się drugą naturą w opozycji do tej, która większości z nas każe mówić sobie: "dobra, jeszcze tylko jeden odcinek serialu, a potem biorę się do pracy. Tym razem naprawdę" :) Chodzi o to, że taki prosty nawyk, to może być najtrudniejszy nawyk.

Takie działanie przed czasem to jest coś, z czego bardzo trudno zrobić dobry nawyk. Powód jest banalny. W głowie krąży myśl "jeśli zamarudzę dłużej u babci na urodzinach, to nic się nie stanie. To byłoby wręcz nieuczciwe wymawiać się pracą i wcześnie wyjść, skoro do deadline'u szmat czasu. No i premiera nowego filmu w kinie jest, a mam tyle czasu, że spokojnie wplotę w niego wyjście" :)
No, a potem zarywanie nocy i wszystko na wczoraj.

Jest też jeden "minus" zabierania się do pracy od razu. Kiedy coś jest oddane przed czasem, to zdarza się, że o tym zapominamy i szybko przechodzimy do innych obowiązków. Zdarzało mi się oddawać zrealizowane projekty z takim wyprzedzeniem, że potem kiedy ktoś pytał mnie o szczegóły, to nie byłem już na bieżąco i musiałem odświeżać sobie pracę, która z mojej perspektywy była "starym", zakończonym zadaniem. Byłem już zaaferowany czymś nowym. Nagle w środku nocy budziłem się i zadawałem sobie pytanie: "jak tam ten projekt sprzed trzech tygodni? Czy oni się ze mną rozliczyli w ogóle?".

Oczywiście porównując takie "żadne" problemy z prawdziwymi problemami, jakimi są nieoczekiwane komplikacje i praca po nocach wspomagana kofeiną, zdecydowanie wolę te pierwsze.

Gdyby tylko łatwiej było z zasady nieodkładania na później zrobić rzeczywisty nawyk...

Twoje serce nie przyspieszyło na myśl o marce Apple, nawet mimo Walentynek. Tym bardziej to odnotuję ;)

Ja też nie pamiętam, żebyś przechodził obok premiery nowego sprzętu Apple'a obojętnie :)

Z tą bliskością (lub jej brakiem!), to był przykład jak scena erotyczna może budować fabułę, to znaczy mieć sens dla filmu/serialu jako całości :)

Nie, nie nagość. Chodzi mi o ubarwianie filmu/serialu dużą ilością scen erotycznych, filmowanych z każdej perspektywy i pod każdym kątem, które nie wnoszą do danej produkcji żadnej wartości. Jeśli scena erotyczna coś mówi o bohaterach - o ich bliskości lub jej braku - to wszystko jest ok. Ale jak mamy sensowny film przetykany raz po raz instruktarzem Kamasutry, to chyba twórcy filmu albo próbują przyciągać tym do kina większą widownię, albo nie szanują inteligencji widzów.

Westworld? Myślę, myślę i nie znajduję w pamięci jakichś wyraźnych przegięć. W serialu mamy normalny burdel, ale sceny, które się w nim rozgrywają ograniczają się raczej do saloonu na parterze niż pokojów na piętrze. Nie można też zapominać, że bywalcy Westworld to głównie amatorzy niezobowiązującej zabawy pod szyldem "keine grenzen" - płacą i mogą pozwolić sobie na każdą przemoc. No tak, w przypadku Borowczyka trudno mówić o jakiejś subtelności.

To ciekawe, jaki wpływ mogą mieć na nas recenzje. Czekałem na ten serial, mówiło się o nim od tak dawna, że nabrałem apetytu. A potem nagle jedna krytyczna recenzja po drugiej. Wszędzie wytykają mu fabularną miałkość, uproszczenia i dużo szczucia cycem (czego nie lubię). I nagle z filmwebowego "umrę jak nie zobaczę", robi się w najlepszym razie "na pewno obejrzę". Mimo że wasze powody raczej zachęcają niż zniechęcają.

Od dawna zastanawiałem się dlaczego Kindle nie pokazuje godziny, np. gdzieś w dolnym czy górnym rogu. Może chodziło o to, żeby strona wyglądała bardziej książkowo-tradycyjnie.
Dla każdego, kto chce panować nad czasem to jest dobry dodatek.

Inspiring! One of the things that I see as pros of such work (apart from stable income and developing one's skills while travelling) is... having a healthy dose of meaning & achievement. I don't know how was it with you, but I did my part of roaming here and there. Yet, after a while, I felt like I need something more than just visiting another temple / beach / party / hostel. :-)

A więc opcja spacer/obritrek :-)

I pomyśleć, że wkurzało mnie, że polskie portale często działają jak mirrory i nie kalając rąk pracą powielają luźno przetłumaczone newsy z zagranicznych portali.

Ech... Ustawki. Wszędzie ustawki ;)

Od razu przypomina się stare porzekadło, że jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego. Karkołomnym zadaniem jest próba zaprojektowania samochodu terenowego o sportowej sylwetce jaguara, po to, żeby był tymi dwoma na raz.
Jeśli mieszkamy w małym mieszkaniu, to musimy czasem godzić się na to, że będziemy musieli urządzić sobie multipokój, np. salono-sypialnię z biurkiem do pracy. Oczywiście damy radę jakoś pogodzić w jednym pomieszczeniu trzy funkcje i je sensownie urządzić, ale nie oszukujmy się, to jest zawsze kompromis. Wolelibyśmy mieć jedno pomieszczenie przeznaczone na miejsce pracy, sypialnię służącą odpoczynkowi i reprezentacyjny salon, żeby przyjmować w nim gości.

W kontekście tych rozważań i tekstu przypomniała mi się też pewna reklama. Nie pamiętam już produktu, pamiętam za to zamysł twórców. Chodziło o to, żeby pokazać, że reklamowany produkt spełnia wiele funkcji, więc w spocie wystąpiła młoda kobieta, która określiła siebie jako osobę, robiącą wiele rzeczy na raz, więc oczekującą tego samego od rzeczonego produktu. Reklama przedstawiała montaż złożony ze scenek, w których kobieta wykonuje jednocześnie różne czynności sprowadzając wielozadaniowość do kuriozum - jedną ręką czesze włosy, drugą myje zęby, za chwilę jedną ręką prasuje koszulę, w drugiej trzyma książkę i czyta. Oczywiście chodziło o humorystyczny efekt, ale... Ile razy tak właśnie wyglądała nasza wielozadaniowość? Próba wyjścia na rower i wyprowadzenia psa - smycz w jednej, kierownica w drugiej ręce. Nie mówiąc już o próbie uczenia się i rozmowy z kumplem przez komunikator. Efekty rzadko były zadowalające :)

Czy damy radę złożyć babci szczere życzenia urodzinowe płynące z serca, jeśli w tym samym czasie kiedy do niej dzwonimy, kroimy pora na zupę i zerkamy na hot newsy z żółtego paska na kanale informacyjnym? No właśnie :)

Anja, dzięki za komentarz.

Do tego tekstu oraz innych rzeczy, które robię podchodzę z pozycji "strategii obfitości". Nie sądzę, żeby systemy takie, jak inFakt, czy mój tekst nagle zachwiały rynkową pozycją biur oraz pracujących tam księgowych. :-)

Po prostu mam nadzieje, że ludzie, którzy nie potrzebują tak naprawdę profesjonalnego wsparcia (albo wsparciu, które mają daleko do profesjonalizmu) dowiedzą się o tej kuszącej alternatywie.

Z jednym nie do końca się zgadzam. Uważam, że oddanie komuś wszystkiego, co wiąże się z książką/rozliczeniami i KOMPLETNE nieinteresowanie się tym jest, jak napisałem wyżej, proszeniem się o kłopoty. Każdy przedsiębiorca może (i powinien) poświęcić głupi kwadrans na dowiedzenie się czym jest JPK.

1. Błąd argumentacji "argumentum ad exemplum". Jeden przykład osoby, która zawaliła nie może stawiać pod znakiem zapytania całej tezy. To raz.

2. Z tego, co nie raz słyszę, oddawanie różnych rzeczy swojej drugiej połówce "z pełnym zaufaniem" nie jest najlepszym pomysłem. Od kupienia składników do ugotowania kolacji, po dostęp do konta włącznie.

3. W księgowaniu dokumentów w książce przychodów i rozchodów nie ma żadnego liczenia i żadnej matematyki - wpisuje się coś jako koszt albo jako przychód i potem płaci podatek od różnicy. Wszystko dodaje i odejmuje za nas program. Więc:

a) Albo przypadek był bardziej skomplikowany (pełna księgowość?), gdzie sam wtedy radzę faktycznie oddać sprawę w dobre ręce.

b) Albo patrz punkt 1 i 2 - w/w delikwent po prostu olał sprawę.

Bardzo słuszna uwaga/pytanie: dopisałem akapit na ten temat (drugi od dołu)

"choć zdjęcia na wikipedii nienawidzi szczerze i bezgranicznie"

Uprzedzenia ;)

Tak, jak Pan Adam miejscami mówi bardzo do rzeczy, tak w wielu innych trochę się zagalopowuje i jego porady są, jeśli nie zaopatrzyć ich w konieczne dla laika wyjaśnienie, niebezpieczne.

Raczy np. wyśmiewać ludzi na jednoosobowej działalności i doradza im założyć spółkę. Nie wspomina jednak słowem z jaką ilością problemów się to wiążę - od upierdliwej ewidencji kasowej po problem z opodatkowaniem wypracowanego zysku. A polecana EBITDA i "quasi-pełna-księgowość" dla takiego działającego jednoosobowo lub w małym teamie, nastawionego na usługi freelancera jest - nie bójmy się tego słowa - masturbacją.

Pan Adam pochodzi ze świata hurtowni i to niestety boleśnie widać.

Amen.

PS Jak zwykle (dlatego jestem 'groupie' Piotra, bo fascynuje mnie kwestia skutecznej i dobrej komunikacji) występuje przekłamanie w przekazie.

Dla mnie ALL IN = może być mały krok, ale konsekwentnie z uporem. Np. nie jem od jakiegoś czasu nabiału. To nie jest jakas mega rewolucja, ale sęk by robić to konsekwetnie a nie "a serek zolty nie zaszkodzi". To też oznacza dziwactwa z punktu widzenia otoczenia jak odmowa genialnego sernika mojej mamy na swietą.

Nie lubiłem u siebie podobnego zachowania. Było (i jest) standardem, standardem czasem męczącym dla mnie i mojego otoczenia. Po latach doszedłem jednak do odkrywczego wniosku: to zupełnie normalne. Kiedy zaczynasz robić coś, co ma faktycznie być twoim nowym dobrym nawykiem - ćwiczenia, dieta, uśmiechanie się do wszystkich jak leci, to:

NIE MA INNEJ OPCJI NIŻ WEJŚĆ ALL IN

Jak można wejść na serio w zmianę diety na 50%, albo w ćwiczenie codziennie ale nie do końca na serio. Nie da się. Dążenie do przesady, które się wtedy pojawia zacząłem postrzegać jako naturalny skutek uboczny, a naukę odpuszczania - o czym pisze Piotr - jako kolejny etap dochodzenia do mistrzostwa. Mistrz wie kiedy odpuścić, mistrz wie, że może to zrobić, bo całość nie posypie się jak domek z kart.

:-) I dokładnie o to chodziło!

To ja dziękuję za konkretny tekst, który można podesłać ludziom.

W tym roku było lepiej, a gardło też bolało :D

:-))))))

Często ludzie, z którymi pracuje strasznie oburzają się, kiedy słyszą że pierwszą rzeczą by byli bardziej skuteczni jest nauka mówienia "nie" rozmaitym pomysłom i projektom.

Dobry tekst, naprawdę dobry. Pozwoliłem sobie podlinkować: https://igormroz.com/zarzad... (sekcja "materiały innych autorów/różne").

Faktycznie! Gruba baletnica ostatnio nieźle pisze!

Coś w tym jest... z jednej strony łezka w oku, bo tamta staro-joggerowa atmosfera małego bagienka była świetna. Z drugiej ... człowiek się starzeje, i czasem (tak było ze mną) zaczyna mieć jakiś szerszy 'message dla świata' i wtedy zaczyna się całe myślenie co z tym dalej zrobić.

A na podcast nie chcę się zamieniać, najwyżej dodam. Choćby dlatego, że to bardzo fajna forma dla dłuższych wypowiedzi - sam słucham bardzo wielu i dopiero niedawno wpadłem na oczywistą-nieoczywistą rzecz: Igor, kurcze, rób to co samemu ci się podoba i z czego chętnie korzystasz.

Amen.

Gratuluję :-)

:-))))))))))))))) W tym tekście nie jestem. W innych bywam, ale to już taka konwencja. Nie sposób przecież dzielic sie doswiadczeniem (a takie oboje blogowanie troche uprawiamy), by nie sprowadzalo sie to w czesci do dawania rad.

Zasadnicza roznica: my je dajemy 'ogolnie' i patrzac w przyszlosc, prawda? Przy rozbieraniu konkretnych cas'eow (z klientem, kolega, wspolpracownikiem) bardzo staram sie powstrzymac przed wystepowaniem z pozycji "a ja to wtedy bym zrobil tak". Nie zawsze sie udaje.

PS Dziekuje. Powiem, ze to jest jeden z TYCH tekstow, z ktorych naprawde jestem dumny, wiec tym bardziej dziekuje!

To jest właśnie ten zabawny mechanizm - u tych co nas w oczy kole widac mocno. Sęk i cała zabawa w tym, aby zobaczyć to u tych, gdzie tego az tak nie widac. Bo tam najniebezpieczniej.

No i... u samego siebie :D

A wiesz, że nie do końca się zgodzę? Nie będe polemizował jeśli chodzi o rozkład statystyczny pomiędzy tych co mają, a tych co nie mają się czym chwalić. Ale...

Uważam, że ci co mają na koncie liczne sukcesy są tak samo podatni na efekt pewności wstecznej i tak samo często mówią "jak można było się w to wpakować', jednak efekt ich słów jest o wiele bardziej druzgocący. 'Patafiana' zignoruje się prawie instynktownie, a usłyszawszy kogoś z licznymi sukcesami na koncie, o wiele łatwiej można skończyć z bezsensownym poczuciem winy i skupić się na bezprzedmiotowym rozpamiętywaniu i rozdrapywaniu.

Hm, masz na myśli tekst opisujący o co chodziło przy tamtym błędzie? Nie będę wywlekał takiego mięsa, nie będę też pastwił się tak aby można było łatwo rozpoznać - to... rozpamiętywanie :D

Hej Paweł. Dla osób, które zatrudniają czy mają współpracować z taką osobą nie ma to kompletnie żadnego znaczenia. Nie wiem, czy na obecnych cert PRINCE jest w ogole informacja w jakim jezyku zdawałeś. Na PMP nie ma na pewno.

Moj osobisty punkt widzenia: wole po angielsku, dlatego ze czesto pracuje i pracowalem w miedzynarodowym srodowisku i dobrze mowie w tym jezyku. Polskie tlumaczenia zawsze beda gorsze i zawsze beda w nich rozmaite slowne potworki wynikle z tlumaczenia czegos na sile.

Reasumujac: zdawaj w tym jezyku, w ktorym czujesz sie komfortowo. Dla 'innych' nie ma to zadnego znaczenia. Powodzenia!

I jak wyzej. Ja raczej cisne ludzi kolanem zeby bardzo dobrze przemysleli

a) business case / cel / karte projektu
b) zakres

I tak naprawde w obu powyzszych ukryte jest sporo identyfikacji ryzyka. Mam niesamowita awersje do planow ryzyka, bo w 95% przypadkow nie wynika z nich nic. A pomysly co moze pojsc nie tak sprowadzaja sie do mało konstruktyywnych dupochronów w stylu "beda opoznienia", "obetna nam budzet"

Bo nie mówie o diagramie sieciowym! To znaczy mowie, ale jako "level up" w wiekszosci niewielkich korpo projektow rysowanie rozgalezionych powiazanych taskow... nie jest potrzebne. Ale to temat na dlusza rozmowe :D

Hm... You got me thinking. I tak, chyba faktycznie sie nie zgadzamy. Moze i o tym napiszę?

Moj punkt widzenia: jesli mam 2-3 dni zeby komus pomóc to widze wiekszy sens w poswieceniu tego czasu na :

a) generalny wstep do planowania (co ma sens, co nie ma, jakie technik jakie pulapki)
b) harmonogram & zakres for dummies
c) a reszte wypelnic szeroko pojetymi sprawami komunikacji i produktywnosci

Niz mowic o: sciezkach krytycznych, planach ryzyka itp. ktorych - let's face it - 90% w ogole nie uzyje.

Tymoteusz, a czy ja piszę żeby nie uczyć standardowych i oklepanych rzeczy? Sęk w tym, że one nabierają sensu dopiero wtedy, kiedy wzbogacisz je choć o kilka "tips & tricks" z pierwszej linii frontu.

@80h kurs: cóż... zgoda, ale pragmatyzm jakiś musi być, wolę więc skupić się na 80/20, jeśli już nie można 100/100 :/

Good point, zapamiętam jak o piątej rano zjawią się czarni z okrzykiem "gleba, gleba, gleba, k*****".

Swoją drogą takie tematy zawsze przypominają mi, jak lata temu widziałem w prasie następującą wzmiankę o XYZ H., synu polskiego kosmonauty. To się nazywa ukrywanie nazwiska like a pro :D

Kiedyś nie miałem samochodu z powodów finansowych. Dzisiaj mówię wszystkim "mieszkam w centrum Krakowa, nie potrzebuję samochodu". I jest to prawdą, ale po cześci. Widzę ogromną wartość w podróży tramwajem, TLK, pojechaniem do mniejszej miejscowości i wybraniem się do lokalnej Biedronki :-). Tak, żeby zobaczyć, że Polska to wlaśnie nie tylko pendolino i latte za 14,99.

Ale robisz.

Ja także robie bardzo skąpe - hasłowe. Coś, co chce spróbować i przetestować, doczytać itd. Nie chodzi o notowanie jak leci niczym na wykładzie. Chodzi o to by mieć do czego wrócić przy wdrażaniu.

Nie wierzę, że ktoś może sobie stworzyć taki plan wyłącznie w głowie siedząc na 3 dniowym szkoleniu :-)

Niestety tak. To standard. Dlatego, bez umniejszania fajnym ludziom spotykanym na szkoleniach zamkniętyc, rozwijając swój nowy brand skupiam się bardziej na szkoleniach otwartych. Tam 99% osób trafia z premedytacją :-)

Amen.

Jeśli taka jest reakcja to - nieskromnie powiem - dobry tekst i osiągnął swój cel - dać do myślenia.

Bardzo mi się podoba, że kombinujesz. Nie znam Cie jako managera, ale to świadczy, że masz przynajmniej zadatki na bardzo dobrego.

Niemniej piętnuje tu sytuacje, w których byłem nie raz sam i ja i wielu znanych mi szefów - organizacja bezmyślnie (w osobach przysłowiowych stażystek z HRu oraz zdalnych menedżerów liniowych co mają pod sobą 50 osób i ocena jest dla nich wyłącznie dopustem bożym) uniemożliwia jakiekolwiek sensowne działania poszukiwawczo-naprawcze.

Uniemożliwia bo ciężko się starać i kombinować, kiedy przez osoby, które nie za bardzo mają pojęcia (ani też za wiele ich to nie dotyczy) o sprawie, ale propagują firmowy stanard "kochamy wszystkich PO RÓWNO niezależnie od okoliczności".

To raz. A dwa - oczywiście są różne style managerskie. Ty możesz mieć inny, spójny z Tobą. Ja zgadzam się z Jackiem Welchem - najwięcej uwagi powinno poświęcać się średniakom i najlepszym, a nie tym którzy wiecznie odstają.

Przy założeniu, że zrobiłeś podstawową robotę: jasne obowiązki, kryteria oceny, cele etc.

Dziękuję za komentarz, bo to jeden z tych tekstów, co się świetnie klikają, ale jakoś nikt nie chce się wtrącić...

Dodatkowym argumentem za takim działaniem są algorytmy social media. Im więcej komentujesz celebrytów, polityki itd. tym więcej ci ich Mark. Z. zaserwuje :-)

W RMF Classic leci w kółko to samo :/

Myślę, że świetnie napisane i podsumowane. Szczególnie w punkt trafia powód numer jeden i dwa. O pieniądzach (choć to też temat rzeka - vide dramat przedsiębiorcy z takiego Krakowa czy Warszawy, który prawie nie jest w stanie zatrudnić za akceptowalną stawkę kogoś do pomocy) jakoś jeszcze ludzie pomyślą, ale o tym, że chcą Batmana do firmy z Januszowym/nieistniejącym wizerunkiem, to już wpadnie mało kto.

Ja też pare razy nie wpadłem :D

Widzę że, słusznie w mojej opinii, nie decyduje się Pani na walkę z wiatrakami. Za dobry content ludzie płacą w końcu sami. U mnie jest tak śmiesznie że teraz czasem kupuje rzeczy, które kradłem będąc biednym studenciakiem. Nie po to, zeby korzystać tylko 'bo wtedy korzystałem' :-)

Ja jem pu-erh. Co więcej - to moja ukochana herbata, zabieram ją wszędzie gdzie jadę (tylko w HongKongu dotychczas była łatwo dostępna), ale k*** NIGDY nie pamiętam, czy to puh-erh czy puh-er czy pu-erh. Teraz też sprawdziłem w google.

#jednoalewtwoimtypie

This ain't easy. Ja sam (pewnie w koncu o tym napiszę) mam swoje gorsze i lepsze okresy w powstrzymywaniu się. Jaką mantrę sobie zaśpiewasz kiedy chcesz czegoś nie-kupić albo nie-zjeść to już sprawa niesamowicie indywidualna. Ale warto nie poprzestawać w poszukwaniu skutecznej.

PS Trzymam kciuki za zmniejszenie pracy ślinianek

Bardzo ciekawa strona, zalinkowałem na swojej "profesjonalnej" odnodze (sekcja Agile): https://igormroz.com/zarzad...

A czy to nie oczywiste, ze zawsze trzeba przyjac jakis punkt wyjscia? :-) Cieżko komplikowac sytuacje wprowadzajac zmienna w postaci 'kompetencji rzeczonego PMa'. Pisalem wiec z punktu widzenia w miare sensownego, w miare starajacego sie. Takiego normalnego.

Wbrew pozorom wcale nie ma ich tak malo :-)

Z książką też, najlepsze były losowe dedykacje w losowych miejscach :D

Jasne. Slim fast zawsze będzie się dobrze sprzedawał. :-)

Danke :-)

@1: Nie w tym rzecz "co", rzecz w tym "ile" rzeczy kojarzy się z chrześcijaństwem. I ta ilość może trochę rozmywać intencje. Śmiem twierdzić, że pojęcie Zen ma tego o rząd wielkości mniej.

Inna rzecz to oczywiście to, że cenię sobie Bertranda Russela i Dawkinsa, więc chrześcijaństwo nie było u mnie na pierwszym miejscu w kolejce do podawania wzorców.

@2: Zgoda, ale tylko jeśli:

a) masz faktyczny wpływ na czynniki powodujące problemy
b) znasz ich ilość, wiesz że jest skończona i masz jaką-taką pewność, że się w tej materii nie mylisz

W innym przypadku prościej i efektywniej jednak leczyć objawy. Choć... fakt, czasem warto znać ważniejsze przyczyny, aby podnieść skuteczność leczenia przez odcięcie się. Jednak raz, że pisanie o tym jeszcze wydłużyłoby ten tekst, a dwa - z doświadczenia wiem, że proces który opisałem prowadzi zwykle do większej samoświadomości i mechanizmy obronne zaczynają tworzyć się 'same'.

@Pierwsze: I mam i nie mam. Można czerpać z czego się chce, byle skutki były dobre. Cytując za Butllet Tooth Tony ze Snatcha: You can call me Susan if it makes you happy.

Chrześcijaństwo ma za wiele konotacji i cierpliwość etc. raczej nie są pierwszą rzeczą, jakie się z nim kojarzą. A w przypadku Zen jednym z pierwszych haseł, jakie się kojarzą jest Let go. Swoją drogą - nie jestem żadnym wyznawcą i określeniem Zen chrzczę dla uproszczenia właśnie takie podejście.

@Drugie: Staram się już nie babrać w analizy przyczyn, a w zamian próbować mówić o receptach.

A bolało? A było nudno? :-)

Dokładnie. Łatwo powiedzieć - trudniej wdrożyć. I właśnie do tego przydatne są takie przypadkowe, hotelowe inspiracje.

No, albo fajne blogi. ;-)

Stawiałbym tezę, że się da. A nawet, że trzeba. Tylko to jest o wiele, wiele, wiele, trudniejsze niż z bólem fizycznym.

Pozdrowienia z Polski :D

Oj no ale ja wysyłałem co 2 lata gdzieś od 6-7 lat i teraz już dobrze wiem co jak i kiedy trzeba spełnić aby dostać obywatelstwo.

Zrozumieć dlaczego ktoś chce wyjeżdżać jest bardzo prosto. Nie każdy mieszka w dużym mieście i pracuje w fajnej branży. Inny powód jaki mi przychodzi do głowy to na 'Mojego Rozmaryna' - po rozwodzie czy innym zawodzie miłosnym. Niezłe miejsce, żeby się odciąć.

Aż jestem ciekaw jak brzmiał ten comment co was deleted :D

Gdyby nie biodro pewnie bym tanczyl :P

A to, a propo...?

Czołem! To, co mi od razu przychodzi do głowy to:

Branża Automotive RZĄDZI i ja bym tam został. Jest bogata i ogarnięta. Projekty w automotive mają ręce i nogi w przeciwienstwie do wielu innych branz gdzie jest ciagle zmienianie zdania i brak planu na cokolwiek.

Rekrutacja wewnetrzna w Twojej organizacji? Zobacz czy nie pojawiaja sie jakies pozycje i aplikuj, generalnie zacznij kombinowanie z przenosinami w ramach swojej org. Jesli sie nie uda to nawet bez oficjalnej zmiany stanowiska - pchaj sie do współplanowania i współkordynowania rozmaitych rzeczy.

Jak juz troche nabierzesz doswiadczenia to o ile nie masz szczescia - szukaj w innej firmie z branzy lekko 'pompujac CV
(np. wpisz sobie stanowsiko jako Swoje Obecne / Junior PM), dzieki doswiadczeniu latwo odpowiesz na pytania dziedzinowe na rozmowie kwal. i tyle :-)

Reasumujac: nie ma na co czekac, tylko powoli rozpoczynac konsekwetne dzialania. Mi zmiana na pierwsza 'pelna' pozycje PMska zajela pol roku wysylania CV

Powodzenia!

Taaak. 10 działań duchowych zarządziło! Oczywiście m.in. dlatego, że sam przez część z nich przeszedłem...

PS Dziękuję za polecenie! :-)

Możliwe, że ma coś wartościowego. Niemniej korzystając warto pamiętać, że to jest absolutny top of the top jeśli chodzi o marketing i sprzedaż. Niekoniecznie w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

Mam za sobą lekturę Money: Master the Game. Uwiódł mnie Marketing i cóż... ksiązka zdecydowanie nie dostarcza.

Obczaj Brene Brown, nie wiem czy jest po polsku. Świetne ksiązki o empatii, poczuciu winy i nie-byciu wystarczająco dobrym.

Ach no i Alain de Botton: mozna zacząć od Status Anxiety :-)

Asia, Jezu, nie, prosze. To jest ta sama półka co 'jesteś zwycięzcą' tylko z wybielonymi zębami i dobrą choreografią...

Dziękuję. Faktycznie jestem z niego dumny!

Pawlikowska radzi dobrze - faktycznie tak też działa świetnie, ale wtedy inaczej modulujesz głos. Jak chce zeby mowili wolniej to sie usmiecham i mowie wolno po polsku. Jak chce zeby sie odczepili to mowie tak, jakbym chcial zeby sie odczepili i po polsku.

Swoja drogą: ciekawy mechanizm pyschologiczny, czyzby mowa ojczysta dawala jakies oparcie psychiczne? Czlowiek serio wydaje sie czuc i zachowywac pewniej stosujac te technikę i chyba wlasnie dlatego ona dziala tak dobrze.

Biedni Amerykanie co nie znaja nic poza angielskim!

Jak tylko to napisałem, pomyślałem 'banalne', ale czy nie prawdziwe? @turyści: patrz -> otwarte oczy :-)

Morał: podróże kształcą. Tylko trzeba mieć szeroko otwarte oczy.

Clever, ale nie zgadniesz jaki jest problem: mam zdania tego typu opracowane tak dobrze, ze brzmię jakbym mówił świetnie po hiszpańsku - reagują, ale jednak dużo mniej niż jak włączam polski :D

:-)))) Wszyscy o tej Bricie!

Lepsza offowa konewka wygrzebana u babci!

No i super. Rzecz w tym, żeby podejmować tę decyzje świadomie i na podstawie sensownych przesłanek, a nie 'bo znajomi taki filtr mają'.

Pozdr z Zurich Flughafen ;-)

:-) A ja ciągle się uczę, że z pewnymi rodzajami komentarzy oraz zostawiającymi je osobami polemizować nie warto :-)

Biorąc pod uwagę demografię czytelników blogów takich, jak Twój - mój plan wypala w jakichś 89% przypadków.

Wpadłem 3 dni temu i mnie namówiłaś.

Nie jest lepszy.

Ale jest dobry i tego potrzebowałem.

W tym nieco dziwnym momencie żywota mojego Jezus.

Wyjdź przed blok, usiądź na ławce. Popatrz na okna każdego z mieszkań. Zatrzymaj na każdych wzrok na dziesięć sekund. Pomyśl o ludziach, którzy tam mieszkają, o ich problemach, marzeniach, ukrytych zdolnościach i pragnieniach. Potem zrób to samo z budynkiem obok. A potem... Nie, nie z kolejnym. Potem wstań i spójrz ile jest takich budynków na tej ulicy. A ile na sąsiedniej? Ile na tym osiedlu? Ile w dzielnicy? W mieście? W powiecie? W województwie?

Dalej myślisz, że jesteś taki inny od wszystkich i nie ma szans, by cię nikt nie zrozumiał? :-)

A ktoś kiedyś wszedł na Ciebie albo podeptał Cię czytając gazetę? A jeśli tak to jak często? Nie wspominając o licznycn przypadkach kiedy jedząc z kimś kolację musiałeś konkurować z jego gazetą, no i te bardzo liczne pary które siadały w knajpach przy stole po czym wyciagaly ksiazki i zamiast ze soba rozmawiac - czytaly je.

W sumie.... to były czasy!

Self-hosting? Tylko fakt, koszty. Ja mam u kumpla :-)

To zdecydowanie było moim zamiarem :-)

Czasem tłumaczy się i inspiruje przemawiając do wartości, logiki itd., a czasami warto zaszokować. Jeśli choć 1% z zaglądających na ten tekst spojrzy w ten sposób na ludzi na ulicy i w komunikacji miejskiej i przez to choć trochę wyrwie się z własnego nałogu - będę szczęśliwy!

Dokładnie tak. I sprytni ludzie są świadomi wyżej opisanych mechanizmów i nie próbują walczyć z wiatrakami. A social media, jak wódka, MDMA i S/M są dla ludzi, którzy umieją korzystać z tego z głową. ;-)

Ja mam smartfona poza tym złomem, ale mam tam dokladnie to co napisalem w tekscie wyzej + wlasnie nozbe, kalendarz i takietam. Poczte mam ale zero powiadomien. Wlasnie zeby nie wpasc w 'ciąg', bo już w nim byłem.

Swoją drogą: znów chciałem skomentować ostatnio u Ciebie tekst ze Śliwińskim w tle, ale ewidentnie FireFox+Adblock+NoScript jest nieprzyjazny komentarzom na wordpress.com

Której firmy? XYZ? :-) Eee:

1. Musieliby przeczytać
2. Domyślić się
3. Zmusić mnie (nie wiem jak, ale otwarty jestem wyłącznie na argumenty w postaci trzech ton landrynek i kolacji z Joanną Krupą) do zmian/ściągnięcia tekstu.

Jest emocjonalnie, ale wcale się nie dziwię. Zlota zasada: jeśli to nie pierdoła - skonfrontuj kilka opinii i diagnoz.

Mam dokładnie tak, jak Ty. Dokładnie to samo mnie denerwuje. Powoli zaczynam skakać do oczu każdemu, kto twierdzi 'możesz wszystko'.

Ale cicho już nad ta trumną. Zapowiada się ładny dzień.

W jakim temacie sytuacja nie przepełnia cię optymizmem? Empatii w społeczeństwie? Mam niejasne wrażenie, że chyba mało osób pokazuje to tak, jak ja wyżej. Nie, nie stawiam się teraz w roli guru empatii, ale jednak story telling, konkretne przykłady działają tu lepiej niż "powinieneś uważać na uczucia innych".

@Dzieci: I dobrze, nie chcemy parentingowego Króliczka Doświadczalnego! :D

Żart.

Chyba.

Google: feedback kanapka ;-)

:-) Nie takie proste w sensie, że z "ale i jeśli" jest zawsze źle. Uwierz, ale na tzw. 'feedbackach' w firmie spotkalem sie juz z naprawde niezłym przekazem, ktory nagle ktos przerwal i 'ojej, powiedzialem "ale", wszystko zepsulem!'. Mam z tym problem o tyle, że sporo osób przestaje kłaść główny nacisk na ostateczną intencję, a zaczyna na dobór słownictwa...

"nie zawierają słowa ALE ani JEŚLI (wtedy wszystko co po nich powiedziałeś, traci ważność)" - czytam to już n-ty raz i zaczynam mieć powoli awersję. Ktoś, gdzieś (i zapewne w innym języku) napisał o tym 'ale' i teraz wszyscy to powtarzają, a to chyba nie takie proste.

Przepraszam, że to napisałem, ale nie mogłem się powstrzymać, moja wina, za dużo ostatnio głupot i truizmów do mnie trafiało. Następnym razem postaram ugryźć się w język.

Takie złe? :-)

Liczy się: użycie inteligencji + empatii, a nie jakieśtam 'ale'.

PS Dobry tekst.

Skup się na procesie -> <3 :-)

Białko/BCAA -> to może działać. Kolagen/L-Karnityna - humbug i reklama. Podobnie jak HMB itd. Temat długi i trudny. Niemniej porada jest jedna:

zanim zaczniesz jeść proszek, zrób samodzielny research ignorując:

a) materiały MARKETINGOWE producentów
b) artykuły w prasie 'fachowej', tj. takiej żyjącej z reklam wyżej wymienionych
c) wypowiedzi na forach oraz konsultacji ze sprzedawcami w sklepach z suplementami - 99% z nich to Seby studiujący zaocznie marketing kultury fizycznej na Wyzszej Szkole Zawodowej w Radomiu.

Pamiętaj, że z natury lubimy iść na skróty i mamy nadzieję, że wydanie 89,99 PLN na proszek załatwi za nas część umartwiania sie treningami, czy odmawiania sobie lodów waniliowych. Pytanie tylko czy to możliwe, czy oszukujemy sami siebie? :-)

PS Zdaje się, że wiem, co mówię mowie:

View Hide

Dobre postanowienia! :-)

Ja zazdroszczę wam ciąży! Serio :-)

Jesteś intro, który wykonała niesamowitą pracę otwarcia się na świat.

A i mądra jeszcze jesteś.

Tak.

A z dziwnych rzeczy - do dzisiaj pamiętam nasze 'wlasciwie to nie wiadomo czy sie znamy czy nie, czy mamy o czym pogadac czy nie' na SeeBloggers 2015 :D

Jak? Że się samogwałcisz, czy że jesz jagódki goji czekając na cud? :D

Dziękuję! Właśnie zmotywowałaś mnie, bym usiadł na kolejnym tekstem :-)

Nobel wielką chyba :]

Ciekawe. Słyszałem o tej książce, nawet raz ją chyba prawie kupiłem, ale potem gdzieś zniknęła mi z radaru. Ląduje więc z powrotem na liście 'do zdobycia i przeczytania'. Dziękuję!

Dziękuję! Poczułem się naprawdę doceniony! I może dołożę Stephena do swojego Arsenału...?

@Kawa/inne: to jest dość szeroki i ciekawy temat, bo wszyscy piją, biorą itd, a jak tak porozmawiać, to mam wrażenie, że na każdego działa nieco inaczej. Niemniej z kawą, najczęściej słyszałem o blokadzie lub obniżeniu łaknienia, więc jesteś zmutowanym Królikiem. ;-)

To tylko złudzenia

I czasami właśnie o to chodzi.

Obstawiałbym właśnie, że większość jest rozdarta - z jednej strony ma 99% pewności, że to toksyczne i bez sensu, ale trzymają się tego 1%.

W tym cały sęk toksyczności i uzależnień.

@Tekst: znakomity. Bardzo dużo myślników wywołuje półuśmiech kojarząc się z pewnymi przeżyciami z przeszłości.

Oczywiście jak zwykle, jak każde narzędzie (o czym ostatnio piszę ad nauseam) trzeba wykorzystywać z głową. Ot dwa pierwsze punkty w "CZY JAKIEŚ ZACHOWANIA PARTNERA NIE WYDAJĄ CI SIĘ PODEJRZANE?" mogą zwiastować problemy, ale partner też może być - jak np. ja - dość mocno uświadomiony w kwestii bezpieczeństwa elektronicznego (hasła, blokady) i znając luźne podejście ogółu do tematu mieć uzasadnione obawy, aby kto inny uprawiał radosne klikanie po sieci na urządzeniu, gdzie np. ma drażliwe dane klienta.

Mogę pożyczyć niezłą żeliwną patelnie :D

Good point!

Nikt nie mówi, że to łatwe, sęk w tym, że większośc firm nie próbuje. Czasem można by te cele np. zgranulować. Gość od SEO jest dobry jeśli strona poszła wyżej w rankingach, a czy to ma sens sprzedażowy to już kolejna para kaloszy, nad którą warto się zastanawiać.

Again: IMO problem w tym, że większość nawet nie zadaje sobie trudu i nie próbuje.

To Tobie powodzenia w wycinaniu. Ciężkie to strasznie, ale jak się już ciachnie to jest taka ... ulga. Znów mam smaprtphone'a tak, jak się minimalistycznie zarzekalem - internet (just in case) bilety i mapy mobilne, nauka angielskiego i RSS reader. Bywa ze przez caly dzien nie biorę go do rąk. A jeszcze pol roku temu mając tam messengera i instagram bylem na równi pochyłej do świata Smartphone Zombies :]

Napisałem :>

:-)) Wiedziałem, że za tymi paroma nowymi lajkami coś się kryje! :-) Dziękuję Asia, myślę, że może dzięki temu... no w końcu skończę ten tekst co straszy w draftach :-))

PS A z Wtorlinków dowiedziałem się o hygge. Nie słyszałem! Pierwsza myśl: to będzie coś jak z 'minmalistami', co kupują nadal dużo, ale same białe ;-)))

Czy tylko ja mam takie wrażenie, czy Pan Piotr nie odpowiedział na żadne zadane mu pytanie? :-)

Ale świetnie wychodzi w google i ciągle ktos tu zagląda. To taka moja osobista tragedia ;-_)

Gratulacje!

Podrzuć link do takiego forum :-)

ESTJ, dokładnie przeciwny typ. Niemniej - chyba mówiłem na żywo - 'all models are wrong but some are useful'. Mam wrażenie, że robiąc takie testy oraz czytając ich wyniki mamy troche 'confirmation bias' dopasowujemy i wygładzamy nieco, aby się zgadzało.

Ale zdecydowanie 'coś' w tym jest.

Odpuszczającego Nowego Roku.

Śmieszne wszystko jest o tyle, że w w/w odkurzaczu pękła mi właśnie 23 XII głowna rura. Zamówiłem zamienną, ale okazała się nie taka. Zmotywowało mnie to tak, że udało się jednak starą bardzo sprytnie załatać. Nadal żyje.

A potencjalny nowy miał być Zelmer "AQUOS" ZVC722ST GRANATOWY :-)

Zanotowane

Piotr! Wyróżniam Twój komentarz, bo tp świetny pomysł z tym przedmuchaniem - można np. powietrzem do przedmuchiwania kompa!

No jak widać na focie chyba. Szaro-limonkowa.

Miał go zastąpić Zelmer za 425 PLN z filtrem wodnym i, ekhm, lepszym ssaniem niż extra singielka.

Miałem spory handicap w postaci bólu gardła i gorączki. Ale na swoją korzyść na pewno muszę przyznać, że widziałem sporo więcej samoświadomości we wszystkim, co działo się w tym roku.

I nie bylo wcale tak źle. Fajnie było!

Cytat na koniec: mistrz.

Mnie się nie udało.

Tony jedzenia, tony wody do mycia i prania wszystkiego (i czasem srednio mozna poprosic by dali sobie spokoj + przy basenach sa "basenowe" reczniki itp., kupa elektrycznosci. A wszytskie tacki pierdolki itd jak lecicie samolotami, jezdziecie na jakas wycieczke zorganizowana przez tour operatora itd. Im drozszy i bardziej wybajerzony hotel, tym gorzej.

A zaczynajac juz od takiej pierdoly, ze sprzataczka ci CODZIENNIE z automatu wymieni worek w koszu na smieci, nawet nie zagladajac czy cos jest w srodku.

Ślad węglowy jest o wiele większy przy lotach, ale nie chodziło mi o to.

Generalnie to gastronomia, hotelarstwo itd to jest mega-giga-waste. Śmiem oceniać, że 10 lat domowego zero waste jednej rodziny niweluje jej jeden dwutygodnoowy wyjazd do takiego kurortu i ilość śmieci która jest przy okazji wygenerowana przez całą ich obsługę.

A, się czepie, bo skoro ma być w miarę rozsądnie, ale ortodoksyjnie - większość pomysłów wyżej jest naprawdę niezłymi typami. Natomiast klasyczna wycieczka do ciepłych krajów z biurem podróży jest (a ciężko chyba komuś podarować "organizowaną samodzielnie") jest bardzo, bardzo, bardzo, ogromnie, mnóstwo za bardzo waste. :(

A właśnie trzy dni temu oglądałem "Trading Places", z racji tego. że leciało to w kółko daaaaaaawno temu na Polonia 1, kojarzy mi się ze świętami jeszcze bardziej niż Kevin :-)

Trudno mi powiedzieć czy Bruce był esencją antykruchości. Za mało wiem o jego życiu, żeby się wypowiedzieć.

Cytat znam, cytat lubię. Ale...

On nie ma nic wspólnego z antykruchością. Antykruche życie to:

a) próbuj często czegoś nowego, nie dąż na siłę do jednego idealnego stabilnego stanu
b) ucz się i wyciągaj wnioski ze swoich prób i błędów (oraz sukcesów)
c) w ten sposób bądż przygotowany na wiele różnych sytuacji i ewentualności

Bądź wodą to po prostu: dostosuj się do danej sytuacji, nie walcz. Co jest oczywiście mądre, ale nie związane z antifragility. Brak tam przede wszystkim dążenia do różnorodnych doświadczeń i nauki. Woda się nie uczy.

Uwaga na bombastyczny styl autora. Jest... specyficzny.

Trzymam kciuki! Tylko żeby później nie było na mnie jeśli zbankrutujesz :-)

:-)

@Grzesiuk: znam wszystko, a "Pięć lat" czytałem ponad dziesięć razy. Z jednej strony to całkiem niezłe studium, z drugiej - po latach przyszła refleksja, że to, co on opisuje w tych książkach jest zbyt piękne i wyraziste. Trochę poczytałem i faktycznie Stasiek miał tendencje, żeby koloryzować. Co oczywiście nie zmienia faktu, że potrafi być niezłą inspiracją.

A co do wychodzenia ze strefy komfortu, bo to jest to, o czym piszesz - antykruche życie to poziom wyżej. To takie zorganizowanie swojego życia i codzienności, aby ono samo z siebie zmuszało cię do ciągłego opuszczania SK.

Trzymam kciuki!

Przepraszam :(

Sprawdź swoja pocztę, a jak nic nie znajdziesz to folder SPAM :-)

:-) Znam tę sytuację doskonale, dlatego jestem pozytywnie nastawiony do Management 3.0, czyli jak działać na średnim/wysokim poziomie zarządzania, aby Scrum/Agile w ogóle miał szanse.

Inaczej to jest "radosna zabawa w iteracje" a nie SCRUM.

@Komplement: dziękuję! Akurat dzisiaj bardzo był mi potrzebny :-)

@Konferencje: zdarza mi się, ale poza tym ze bede przemawial na seminarium PMI w Krakowie 15 grudnia, to ze wzgledu na inne tematy w moim zyciu nie mam nic zaklepanego na bank w niedalekiej przyszlosci.

Od tego własnie jest Scrum Master, aby ładnie coachingowo zadał pytanie: "czy na pewno przyjacielu nie pomyliles product backlogu ze sprint backlogiem", bo w tym pierwszym wolno ci mieszac, a w drugim...

Samsara!!! <3

Nie polecę niczego, bo na filmy nie starcza mi czasu. A, nie, ostatnio w pociągu sieknąłem "Up in the air" z Clooney'em - zacny. Ale nie o tym miało być - chętnie przeczytałbym coś więcej o "standardowych rolach w grupie".

PS Tak, w takich włosach jest Ci do twarzy :-)
PPS PIERWSZY!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Aby nie być gołosłownym :D

View Hide

Przeżyć.

Wiesz co, porada od blogera może być słaba, ale jeśli nie czujesz się pewnie, to mógłbyś iść do własnego urzędu skarbowego konkretnie do osób, które cię rozliczają (oni są "literkami nazwiska" albo firmy rozsadzeni) i zapytać. Wtedy powinno być pewniej, a całkiem pewnie to można za jakieś chyba 50 PLN (zgooglaj) wystąpić o oficjalną interpretację do izby skarbowej. To chwile trwa, ale masz juz murbeton.

Powodzenia
I.

PS I tutaj zwroty grzecznościowe nie są konieczne

O, dziękuję, skorzystam jak będę next time! :-)

Moje 0,02$:

A... że tak powiem. Jestem na świeżo :D

Czas leczy, bardzo. A wytrwaniu w czasie pomaga duzo do roboty, nie wymyslonego na sile, tylko takiego troche "ze trzeba". Aktualnie mam znienacka szybciej niz sadzilem remont + 2 projekty u klienta i literalnie nie mam kiedy myslec o czymstam dolujacym.

Z kolei jak calym dniami masz czas na siedzenie i gapienie sie w sciane... jest slabo!

Dziekuje, taki los, ze kiedy czlowiek tonie w robocie, zaczyna odgrzebywac "perelki z przeszlosci" i nabierac ludzi, ze to nowosci :P

:-) Czasami jest szaro, listopadowo, nicsięniechąco. I wtedy bywa, że człowieka nachodzą myśli w rodzaju: nie chce mi się pisać.

A potem czyta się taki komentarz i wszystko się zmienia :-)

PS Powodzenia z Wrocławiem!

Fuj

Zdecydowanie Skoob Books - kosmos!

Hm. Ciekawe. To o wyrzucie korytzolu to z jakiej książki/źródla?

Widzisz, i tu się ujawnia niestety kwestia rozmaitych punktów widzenia. Jestem na tyle dobrze sytuowany finansowo, że ta kwestia akurat w ogóle nie przeszła mi przez myśl.

Dziękuję za sprowadzenie do parteru. Czasem to bardzo potrzebne :-)

Mądre, ważne, warto o tym myśleć i mówić. Ja sam wiele razy myślałem o tym co bym zrobił w takiej sytuacji i NIE WIEM. To coś jak z oceną aborcji, czy kanibalizmu z głodu, jak nigdy nie było się w takiej sytuacji.

OK, może trochę zbyt drastyczne przykłady. Wracając do domów opieki.

Z jednej strony to takie przecież ładne, wygodne miejsca. Z drugiej pamiętam jak sam płakałem za mamą jeżdżąc za szczeniaka na kolonie letnie, gdzie też niby było wygodnie, ładnie i miałem "ciekawe towarzystwo rówieśników".

Na pewno złe są dla mnie sytuacje takie, jakie znam z otoczenia: ktoś 10 lat opiekuje się rodzicem chorym na Alzheimera, który już dawno niczego wokół siebie nie rozumie. Ani się nim dobrze nie zaopiekuje, a sam przy tym no... brutalnie mówiąc - oddaje kawał własnego życia. Brrr.

Ale jak pisałem - it's complicated.

Very.

:-) Zajrzalem. Ciekawy, ladny, w moim klimacie. Pewnie jeszcze wpadne.

Good luck! Blogowanie ciezkie jest :D

:/

Powodzenia! I dzięki za hinty związane z bezpieczeństwem wordpressa :-)

O! Tego drugiego komentarza Noemi nie słyszałem.

Ty zdaje się jesteś z Krakowa, right? Więc w razie jakby Ci sie spodobał... kawa? :-)

(tak wiem, to dziwnie komentować tekst sprzed ponad 2,5 roku, ale dopiero niedawno trafiłem na Twój blog i tak go sobie przegrzebuję.

A ruszyło mnie na tym tekście, dlatego że sam od lat bywam flâneur, a do tego samego zachęca też (używając identycznego terminu) Nassim Taleb, który w ciągu ostatnich lat wywarł chyba największy wpływ na mój światopogląd (tak duży, że aż stad wzięła się nowa nazwa mojego bloga).

Niech żyją flâneurzy! :-)

Feynman! Zdecydowanie polecam Feynmana! :-)

Qcyku: to tak nie działa. W skrócie: po prostu duża część ruiny, którą zgotowali (zgotowali, popytaj dziadków i rodziców o przełom 80/90 i np. kredyty, co się stało z zachomikowanym złotem itd.) prostym ludziom wcale nie była potrzebna ani przydatna.

No, to teraz opadła mi szczęka! Kawa w Warszawie? :-)

To ja już nie wiem czemu pytałaś mnie o Thatcher i Balcerowicza, skoro tu takie rzeczy :]

Miałem okazję przejrzeć i zgłosić ew. uwagi. Natomiast jak się jest trochę "nikim" to wpływ na to, co finalnie ukaże się w gazecie zależy głównie od rzetelności samego dziennikarza.

Abo wyśle do auto i uwzględni uwagi, abo nie :-)

To teraz zastanawiam się, którą z dwóch kobiet, jaka odwiedziła mój profil na LinkedIn w ciągu ostatniej doby jesteś.

Dziękuję, zawsze starałem się trzymać go w miarę aktualnego, a teraz, kiedy już szkolę całkiem na własny rachunek to praktycznie nieodzowne. Czasem jak wchodzę na profile innych trenerów i widzę jakie pustki tam zieją, zastanawiam się "kto ich wynajmuje".

Bo Pan Grzegorz fachowcem jest. :-) Co po gatsroskopii opisałem w tekście linkowanym wyżej, ale no... fakt, to nie to co Pan Grzegorz, wiec wez tamten tekst, dodaj dwa F16 i jeden pościg samochodowy. Będzie git!

Na studiach, kobieto! Nie jako dziecko! :] Ale pierwsza stronę za kasę zrobiłem gdzieś w 1999 roku...

PS Współczesny świat to przede wszystkim nie ma czasu słuchać 10 minutowych wyjaśnien...

Dobre, naprawdę dobre. Pozwolę dorzucić sobie swoje trzy grosze.

Pewne przypuszczenie.

Stawiam, że prawdopodobieństwo, że ktoś uzależni się od zakochania jest wprost proporcjonalne do jego ogólnie pojętej atrakcyjności.

Dlaczego?

Bo to bardzo miło czuć tę niepewność i inne trele morele, o których prawi Julia, kiedy wie się, że na 75% "się raczej uda", a jak nie to są i inni chętni w okolicy.

Nie mając za fajnych doświadczeń/mniemania o sobie, ciągnie nas chyba do słodkiej, stabilnej, nudnej, pewnej monogamii.

Szczerze to coraz poważniej myślę o wlasnie jakichś Indiach jak tylko jakoś ogarnę się z ekstremalnym przerwotem w swoim biznesie i życiu :-)

I nie, ja nie odkładam na wieczne nigdy, zrobię to :-)

BTW: czy nie macie wrażenia, że wszystkie naprawdę interesujące eksperymenty robione były wyłącznie przez amerykańskich naukowców w latach 50tych i 60tych.

Czy tylko ja węszę tu, ekhm, lekkie problemy.

Czy kardiganowate tshity sie licza zamiast swetrow? :D Pościel: tak! Książki: tak! I byloby to wszystko "co wypada facetowi", gydby nie to ze ostatnio polubilem tez... swiece :D

Czytałem! Co ciekawe, to o ile pamiętam nawet przed Management 3.0. Obie niesamowicie utrafiły mi w gust, bo od 1-2 lat dość mocno siedzę w obszarze, który zgrubnie można by nazwać "filozofią".

Na pewno w tym roku chcę przeczytać jeszcze coś Kena Wilbera, którego filozofia była inspiracją dla Laloux.

Pierwsza refleksja po spojrzeniu na foty: FEYMAN!!! :D

Dziękuję! Nie wiem jak to się stało, ale to jest właśnie dzień, kiedy bardzo potrzebowałem tego komentarza. Za oknem szarówa, a ja ze świeżo skręconą kostką jestem uwięziony na swoim piątym piętrze bez windy.

I właśnie zastanawiałem się czy dam radę / jest sens:

a) jakoś zejść po schodach i iść na siłownię
b) napisać nowy tekst
c) ogarnąć wizytówki przed konferencją za dwa tygodnie

Dam radę. Jest sens :-) Dobrego wieczoru!

Zdecydowanie powinnaś pomyśleć o pisaniu!

Czasem receptą jest "być" bez żadnych oczekiwań. A w tym punkcie miałem na myśli bliską, ale nie aż tak bliską rodzinę, taką o jedno oczko dalszą niż rodzice :-)

Albo autoironiczny bloger.

Good Idea. Sister! :-)

Trzymam kciuki, żeby z delikatnym tyciem, delikatne tycie nie jest złe!

Czemu byś nie ryzykowala? Żeby nie zapeszyc? :P :P :P

A zastrzeżenie pod gwiazdką czytałaś? :-) Mysle, ze pierwsze będzie coś o 7 :-)

Na pewno będzie relacja.

Good point.

Tuszę, że to jednak literówka.

Dobre! I... odważne. Mam bardzo dużo tego typu notatek, ale chyba nigdy nie zdecydowałbym się na ich publikację. Głównie w obawie, że:

a) nie zostaną zrozumiane, lub co gorsza
b) zostaną zrozumiane płytko, opacznie i niewłaściwie.

A może się mylę?

Na przykład taką, że... wiedza nt.przyczyn wcale nie tak często od razu daje ci rozwiązanie problemu. Wiesz dlaczego, ale... co z tego :-)

Takatam pułapka psychoanalizy.

I teraz wlasnie nastapi festiwal tego, ze KAZDY podpisze sie tu jako ponadprzecietnie, wyjatkowo, inteligentny.

A ja nie jestem.

Do lasek sie wstydzilem zagadac bo jestem ciapa, a nie bo zbytnio analizowalem!

Dokladnie!

Tanie loty z Ostravy do Dubaju odpaliła jakas czeska linia, a ze mam tam swojego najlepszego kumpla z zona... Wrazenia pewnie beda :-)

R O T F L za zakończenie. Bo kiedy słyszę hasło "Bratislava" od razu staje mi przed oczami Eurotrip. Swoja droga - #megadramat. W Listopadzie postanowilem zwieczic Ostrave w Czechach po drodze do Dubaju, mam nadzieje, ze nie bedzie podobnie...

Moje trzy grosze są takie: szerzyć zdrową świadomość różnic genetycznych. Zdrową tj. nie sprawiającą, że ludzie zaczną odpuszczać twierdząc "mam złe geny", ale taką, gdzie będa świadomi, że pewne sylwetki są POZA ICH ZASIĘGIEM.

Po prostu.

Jestem ofiarą niepewności siebie i przez lata wypracowałem klatę i kaloryfer, ale mam szczeście. Moj dobry kumpel chocby nie wiem co robil kaloryfera miec nie bedzie, taki ma brzuch i juz. Coraz mniej rzeczy budzi we mnie agresje, ale jedna z nich niedomiennie sa porady obdarzonych fenomenalna figura i tylkiem fitnessek, ktore udzielaja rad laskom o figurze gruszki i plaskiej pupe. Laski sie katuja i wpierniczaja cale zycie selery, a ich mentorki w tym czasie konsumuja karton makaronikow a potem leca na silke robic wcale-nie-az-tak-ciezki-trenining do ktorego w dodatku motywuja je spojrzenia sliniacych sie samcow.

Howgh!

Bo nie mam butów do martwego ciągu, a zdrowiej/bezpieczniej/lepiej technicznie na wiekszych ciezarach jest miec DOBRY kontakt stopy z podłożem. Moje buty do biegania z amortyzacja tego nie zapewniaja...

Każdy okres jest do czegoś potrzebny i czegoś nas uczy. Fingers crossed.

A czasem szansa przychodzi po wielu, wielu latach

Wyróżniam! Znakomite porównanie!

:-) Nigdy nie mów nigdy. To może być akcja typu "kupimy i przeszuflujemy węgiel staruszce z bramy obok".

PS Fajnie, że ktoś zajrzał na ten tekst!

A good one! Highlights one aspect I almost forgot about. And perfect timing - just before I start rehearsing for Wolves Summit Autumn 2016. Thanks Piotr!

I to wszystko jest dla mnie jak najbardziej jasne, natomiast - jak pisałem - jeśli chcą zmienić percepcję w szerszym świecie, trochę "podpicowania" rzeczywistości by nie zaszkodziło.

Mówiac brutalnie - ubranie jej dłuzszej kiecki nie byłoby chyba aż takim zamachem na autentyczność... :-)

Iga, dobry temat, wazny temat, ale film słaby.

DRAMATYCZNIE słaby.

Jesli ma zmienic percepcje... kurcze... mamie mogloby nie byc widac majtek, moglby przed nia nie stac oblesny słój z niedopałkami i w domu mogloby byc mniej porozrzucane :/

Dalem rade minute i to co zobaczylem nie wplynelo na moja percepcje, ktora mam raczej umiarkowanie pozytywna. Gdyby mialo wplynac, to raczej mogloby ja obnizyc :(

Ale nie idź dalej, bo hmmm, że tak powiem - jaskrawo widać "krzywą uczenia się" w sensie sposobu pisania. :-)

@2: Dlatego własnie nic o tym nie opowiadam, po tym jak przez nie-ważne-kogo z bliskiej rodziny zostałem wyśmiany.

Czekam więc na wyznania z Twojej strony.

O, ja jechałem dotychczas na thefreedictionary i na translate, ale... obczaje i ten, bo przy pewnych słowkach zaczyna byc to wkurzające. Typu różnica między impudent a insolent...

Komentarz ląduje do wyróżnionych, bardzo podoba mi się jak to wszystko ujęłaś.

Od siebie dodam, że oczywiście, naturalnie, niewątpliwie rozumiem przyczyny, dla których pewne poglądy bierze się w "pakiecie". Ale jak to na blogach (i nie tylko) nie wyjaśniam pełnego kontekstu. Bo z resztą to nie był temat tego wpisu, a brzmi on: nie lubię, nie trawię kiedy ktoś prawie dosłownie skacze mi do gardła bo prezentuję dobrze przeze mnie przemyślany pogląd, który jest inny niż jego nieprzemyślany i wzięty w pakiecie. A zapytany o jakieś argumenty i powody posiadania takiej, a nie innej opinii, czerwieni się i mówi "bo tak", albo "bo to postępowe", albo "bo każdy rozsądny człowiek tak uważa".

A ja na przykład nadal nie wiem czy jestem za czy przeciw aborcji... No nie wiem no! I już.

Żeby się chwalić przed otoczeniem, naturalnie :]

Też staram się wyplątywać, ale kiedy jest to śliske Zen bardzo pomaga. Poddać się, zobaczyc co wyjdzie. I jedna z zasad, która powtarzam codziennie:

zawsze, w każdej sytuacji masz wybór, ot chocby tu: frustrowac sie w lozku, albo skorzystac z nocy :-)

PS jeśli tylko pojawi się możliwość cyber-wszczepów, zafunduję sobie Kindla w przedramieniu.

High Five! Mam środowiskową presję na całkowitą głodówkę, ale się tego nie chcę podjąć. Na razie. Natomiast to warzywowe 800 kcal wygląda całkiem nieźle.

Napisz mi tylko jedno, jak wyglądał sport w tym czasie? Ilość? Wydolność? Regeneracja?

Najlepszy to jest tytuł tego wywiadu z Tobą! :-)

Idziemy we Wro razem jak bede!

Daj znać jak wrażenia po pierwszym treningu.

W KRK jest jedno autoryzowane studio. Namiary mają na: http://fitandjump.pl/kluby/

I pewnie potrwa tak, póki nie wypowie się na ten temat Agata Młynarska :-)

Zaryzykowałbym nawet tezę, że takich jest większość...

No właśnie! Miałaś się raczej zachwycać uczciwością i uczynnościa ludzi, a nie portfelem :D

:-)

Ja żaluję, że tak daleko mam do Gdańska do Park Joga, która jest moją ukochaną szkołą w Polsce. BARDZO kiepskie doświadczenia mam z wiekszościa miejsc w Warszawie, które przetestowałem. Czujesz się jak intruz i przeszkadzający grupie dobrych znajomych. A w Kraku... chodze do fitness klubu, ale nie byle jakiego i do nie byle jakiej instruktorki :-)

Serio?

:-) Fakt, ale jednak niezły angielski dalej widziałbym najbardziej przydatny :-)

Stary... ja czasem słucham... E Nomine:

Ale wiesz... to tylko subiektywne odczucia. Znam bardzo dużo ludzi zakochanych w Londynie :D

<tryb_masowania_po_pleckach> Ślub też mieliście naprawdę na poziomie. </koniec>

Very useful list, thank you!

To może za rok...?

Welcome to the world where szystko można, a nic nie czeba.

Fakt, naprawdę dobrze, że jeszcze nie przyszło im do głowy optymalizować i zamykać oddziałów w mniejszych miejscowościach...

Z tymi podróżami to może trauma po Mamie? :-)

Wyjątkowo, ale akurat nie skorzystam, Może trochę z uprzedzeniem, ale tytuł/temat serii sugeruje konkretne (ironiczno-negatywne?) podejście do tematu.

Wolę coś, co nie ma takiego odgórnego założenia.

Wszedłem sobie, poczytałem, poklikałem i - nadal nie wiem, jak to się stało (będę utrzymywał, że przez Ciebie Ada) - złamałem się i założyłem to nieszczęsne konto...

Chciałbym być optymistą, ale coś mi się wydaje, że w większości przypadków (w tym w moim) miłość wtedy wyraźnie opada.

Może nie zaręczać, ale... jakoś zintegrować. Albo Światowe Dni Chrześcijańskiej Młodzieży Gejowskiej? :-)

np. w Słupsku :]

Warum?

PS Wajdeloty to najlepsza ulica w GDA, poza tym fajnym zakątkiem knajpianym mają jeszcze przy niej park, w nim ŚWIETNE studio jogi. A no i Biedronkę :D

Brakowało mi takich tekstów.

Dziękować. Zaraz będzie, że spijamy sobie z dziubków, ale taki komplement od Ciebie naprawdę wiele dla mnie znaczy! :-)

Konkret! koniecznie podrzuć linka tutaj jesli bedziesz pisać relacje z wycieczki.

Prawie dobrze :-)

Wartosc mieszkania = po zwyzce cen, nabraniu wartosci przez wykonczenie itd. Kredytu bylo 250 tys PLN

Troche wiec niedokladne rachunki, ale jestes pierwsza osoba, ktora to policzyla :-)

Dobre pytanie! I tak i nie, bo wyłączyłem i stwierdziłem, że nie dam rady akurat (pamiętam dobrze) gdy szedłem plażą z Gdańska do Sopotu. Po prostu poczułem, że "gwałcę" swoją miłą przechadzkę a egzaltacje Noblistki nie pozwalają mi się nią cieszyć. Więc w sumie to nie wiadomo co lepsze...

Będzie, jak się coś skonkretyzuje, sądzę że w podsumowaniu sierpnia już coś podrzucę :-)

No! A jak to ułatwia robienie prezentów. Alexowi też zrób!

Zgłoszę się koło września. Wyznaczylem sobie normę jedna książka managementowa miesiecznie, na lipiec i sierpien juz mam :D

O, dziękuję! Wyróźnię komentarz, może się komuś przyda!

Bardzo dziekuje za namiary na ksiązkę. Chetnie przeczytam, bo zastanawiał mnie ten fenomen, o którym pisze wyżej.

I tak, jestem świadomy że było to tylko coś, co zaobserwowałem w czasie marnych kilku tygodni turystycznego wyjazdu. :-)

Pozdrawiam!

To, że za dużo czasu tracimy na foty też nie daje mi spokoju. Czasami łapałem się na tym, że zamiast cieszyć się, chłonąć i obserwować - myślałem "jakby skomponować ten kadr".

Taka zwyczajna jest przereklamowana (byłem), mi się marzy coś takiego, co robi podniesinski.pl ! :D

Lepsza, bo praktyczniejsza ;-)

Dziekuje! Ten tekst ma mało komentarzy, ale za to wyjątkowo dobre jakościowo. Balsam dołożę do zapasów, a olej... niezły patent. Dopisuję do listy.

Dzięki. Mega-konkretne uwagi!

@1: Zgoda, ale jednocześnie zakładam, że poza papierową mapą jeśli się tylko da to dobrze jest mieć właśnie nieduży (lubię siedmiocalowe) tablet z wgranymi jakimiś sensownymi (może nawet płatnymi) mapami offline. GPS turystyczny odpada jako inwestycja. Staram się podchodzić pragmatycznie i korzystać raczej "z tego co mam", albo z tego co jest sens kupić, bo często przyda mi się i tak.

@2: to było dla mnie oczywiste, a pisałem o wnioskach, które wyciągnąłem z tej konkretnej wycieczki. Brałbym dwie pary lekkich butów - jedne kryte, jak piszesz i jedne turystyczne sandały - dla odpoczynku odparzonych stóp.

@4: chcę spróbować tego szlaku!

@5: W tej kwestii pozwolę sobie akurat być tak niedyplomatyczny, jak Ty i się pochwalić. :-)

Damn, a myślałem, że napisałem to w miarę zrozumiale. Naprawdę sie starałem!

Zjedz zupę.

Może rozwinę, ale... prawdę mówiac na razie jeszcze nie planowalem :-)

Trzymam kciuki! (i wyróżniam jako super-komentarz)

Gratuluję wygranej! Odezwij się do mnie za pomocą formularza kontaktowego!

Prawdę mówiąc to myślałem o tym, ale chyba bym się bał. Gdy się go zgoogla, pojawiają się opinie na temat tego, że nie jest do konca zrownowazony psychicznie...

To było dwa lata temu. I nie w Warszawie :D

Minęły dwa lata i mój jeszcze ani razu nie uderzył. A w te IKEIoskie łożka to notorycznie walę się w goleń...

Czasem siedzą.

Też mam na liście pare takich lektur, ale teraz kiedy jestem starszy, przynajmniej jasno mówie sobie "słabe", zamiast tłumaczyć sobie, że "może nie dorosłem" :-)

Wyłącz komputer i smartfona na 3 godziny dziennie :D

Nie liczy się :P

Klimat kiedy jesteś dwa poziomy pod ziemią. Jest zimno i nie ma zadnego swiatla poza tym z twojego telefonu: na tych "legalnych" sie tego nie zrobi. Ale... sadze, ze w Łodzi znalazloby sie sporo urbexowych miejscowek...

Dziękuje. Wiesz, że faktycznie czytałem gdzieś o tej witaminie "C", ale w rezultacie mi umknęło? Bardzo więc dziekuje za przypomnienie :-)

Bo jest. Tak, że aż czasem mi głupio!

Jakiś suwalski Urbex? Hell Yeah!

Pizza z Tobom

Wiesz co. Jak sie wyciągnę z anemii (how could this happen?) czyli stanu, kiedy nie potrafie przebiec trzech kilometrów - kurde spróbuje!

Oj jest, część jeszcze mniej smaczna niż te, podane wyżej :-)

ma sens! zawsze ma sens! W dodatku im ktoś dojrzalszy, tym... lepszy będzie z ludźmi :-)

Miewam podobnie. Staram się powtarzać na głos, albo sobie gdzieś zaraz zapisać. Stąd na szkoleniach, jak napisalem w tekscie - zapisuje na kartce :-)

3,5 tygodnia okolo 13 tysiecy ze wszystkim. Ale to bylo BARDZO intensywnie (wschodnie + zachodnie wybrzeze), mysle ze w 10 000 da sie bardzo sensowna podroz zmiescic.

Dziekuje!

Mnie też się tam bardzo podobało, ale niestety nic nie poradzę, że największe wrażenie zrobiło na mnie własnie opisane (ofotografowane?) wyżej zachowanie turysów.

Z jakiej klasyfikacji ten podział. Wzięłać konkretne podtypy z Junga (np. MBTI), czy cos innego? :-)